ORAKULO

2010 Conviction

2010-01-16T01:06:00.003+08:00

How can a mistake be so wrong if it feels so right?

TELL ME.

Kung kasalanan man na ibigin ka, pwes ayoko na lang maging tama....

-ORAKULO

"Home"

Another summer day
Has come and gone away
In Paris and Rome
But I wanna go home
Mmmmmmmm

May be surrounded by
A million people I
Still feel all alone
I just wanna go home
Oh, I miss you, you know

And I’ve been keeping all the letters that I wrote to you
Each one a line or two
“I’m fine baby, how are you?”
Well I would send them but I know that it’s just not enough
My words were cold and flat
And you deserve more than that

Another aeroplane
Another sunny place
I’m lucky, I know
But I wanna go home
Mmmm, I’ve got to go home

Let me go home
I’m just too far from where you are
I wanna come home

And I feel just like I’m living someone else’s life
It’s like I just stepped outside
When everything was going right
And I know just why you could not
Come along with me
'Cause this was not your dream
But you always believed in me

Another winter day has come
And gone away
In even Paris and Rome
And I wanna go home
Let me go home

And I’m surrounded by
A million people I
Still feel all alone
Oh, let me go home
Oh, I miss you, you know

Let me go home
I’ve had my run
Baby, I’m done
I gotta go home
Let me go home
It will all be all right
I’ll be home tonight
I’m coming back home

Merry Christmas You!

2009-12-25T02:31:00.003+08:00

Finally makakatulog na rin. Had a very tiring but very meaningful Christmas Eve. May this season's true Joy, Hope and Love be the reason to keep us going.... Christmas won't be complete without you crossing my mind. I may not have you physically right but it's so okay, I always have you in my heart. Missing you tonight... Merry Christmas! Love you! =) If you only knew what transpired in the last few days, I know you'd be proud of me as I am proud of you. Kaya mu yan... Now i can sleep... Nyt dear... Zzzzz

How Could I Say Goodbye?

2009-10-29T16:00:00.000+08:00

29 October 2008 around 4pm
A beautiful warm sunny day.
In a quiet and secluded place in tune with nature.
The day I first laid my eyes on You...

After everything that happened...
I was supposed to hate you
And You weren't supposed to come
But You did.

It wasn't about what I saw,
Neither was it about the reason you came.
It wasn't about the uncertainty I was in.
It was You.

It wasn't about anything You said,
It certainly wasn't what you were wearing.
And definitely not with a friend you were with.
It's You.

It was surreal.
And it hits one down to the core.
It's funny and I agree.
But it's just magical.

It's unexplainable.
It's beyond what I've ever felt before.
For something or anyone.
It feels just like home.

I wanted to know more
I wanted to spend more time
I wanted the reasons for such a feeling
But the more I asked the more it became real.

I wanted to let it go...
I wanted to forget you...
Many times I tried and tried...
But I failed, and failed again and again...

So I let you stay...
It was sweet sorrow...
And since then It changed me...
Changed me forever in a profound way.

I don't know how this is going to unfold...
I don''t know how this is going to end...
I don't know where it's going to lead...
All I know is I Found You.

And everything seems to be okay...
Don't worry about me.
I'm happy and I'm doing very well...
And I hope you are too.

What I have is pointless...
What I do is irrelevant...
What I am is nothing...
In what I see in You.

Do me a favor...
Take care of yourself...
Come back in one piece...
I'm building our home.

Why?

Because You Came.

I always mean what I say...
You ought to know that by now.

I love you.

So tell me? How could I ever say goodbye?

-ORAKULO

Paano Mahalin ang Katulad Mo?

2009-10-07T23:00:00.000+08:00

Di ko maikakaila ang pag-aalala
Na sa tuwi-tuwina’y dala-dala
Nangangamba, nangangamba
Na baka mapahamak ka

Dapat sarilinin ko na lang
Kayrami-rami mong pasan-pasan
Baka lalo ka pang mabibigatan

Itatago ko ang aking kaba

At ikukubli ang pangangamba
Ngunit sa dilim

Ay napapansin mo ang takot ko

Ang dinadaing koy para sa iyo

Ang unti-unting matutunan ko

Paano mahalin

Paano mahalin ang katulad mo

Di ko maikakaila ang pag-aalala
Ngunit di ba mas mahalaga
Ang dinggin ka, intindihin ka,
Samahan ka sa bawat pasya

Paano ba ako makakagaang
Paano ba ako makakatuwang
Paano kung ako ay nasasaktan

Itatago ko ang aking kaba

At ikukubli ang pangangamba
Ngunit sa dilim

Ay napapansin mo ang takot ko

Ang dinadaing koy para sa iyo
Ang unti-unting matutunan ko

(Counterpoint)

Paano ba ako makakagaang
Paano ba ako makakatuwang

Paano mahalin

Paano mahalin ang katulad mo

Interlude

Paano mahalin

Paano mahalin ang katulad mo

...missing you...

-ORAKULO

Love without Talking

2009-08-11T12:00:00.003+08:00

Quietly, simply, tenderly...
The world stood still
I could not say a word
Nor a single gestured showed.

The feeling kept in my heart
So I've loved you in silence
Humbly from a distance
And wished you well in everything.

I want to say I Love You,
But I'm afraid...
Afraid that you'll just take it for granted.
In silence then, I'll just love you.

In silence I'll find...
The fulfillment of my dreams.

...is a GIFT

2009-07-28T23:00:00.002+08:00

Love shall never pause,
Strong and determined with all our flaws.
It endures and doesn’t judge,
Never holds a lasting grudge.

Generous, loyal, always kind,
To your outer layer blind.
Surely, opposite of rude,
My beating heart I must include.
On your birthday, my love for you,
From the clouds, a perfect view.
Moments, memories, a year gone by,
I'm here for you, don't you cry.

My love for you, lives by the truth,
A promise to behold, a gift that soothes.
When it sees, our trust and hope,
It climbs and conquers any slope.
A birthday wish for my special love,
Message sent by the purest dove.
Wishing you happiness and success,
With eternal love, I must profess.

I celebrate your birth today,
A geeky person you always portray.
A mysterious soul, a funny one,
You keep me prisoner, can't get nothing done!
I only wish the best for you,
New experiences I hope to pursue.
On this special birthday, I’ll hold you tight,
As flames of love, begin to ignite.

A special heart, from the very start.
Like a work of art, I set you apart...

HAPPY BIRTHDAY

May Inspiration Teach Courage Head-on!

Saving the best for last...
... and there's more, much more to come.
hehe! Kala mo

831!

Eight Letters, Three Words, I Meaning...

-ORAKULO

Fear

2009-07-13T16:00:00.000+08:00

"In the end, it's better to say too much

than never to say what you need to say..."
John Mayer

Fear and worry paralyzes reason,
the faculty of imagination,
kills self-reliance,
undermines enthusiasm,
discourages initiative,
leads to uncertainty of purpose,
encourages procrastination,
wipes out dreams
and makes self-control an impossibility.

Fear is the real threat to anything in life.

Tonight

2009-07-08T17:00:00.000+08:00

"The men of greatest achievement
are men with highly developed sex natures..."
- Napoleon Hill

Tonight I take you to a place...
A place where reason does not exist.

A place where I heal your tired mind and body,
A place where i unleash a very powerful emotion.

Tonight I give in to your deep desires and fantasies...
I give in to your hidden animal nature.

Tonight I'll redefine your concept of pleasure.
Tonight you meet Bliss for the first time again.

Tonight I give in to your incredible persistence...
Tonight we play a Game at point Zero.

-Orakulo

Strong and Weak (Updated)

2009-07-07T16:00:00.000+08:00

"When the strong is too weak to hurt the weak...
The weak must be strong enough to leave."
- Anonymous

"Kung ang Matatag ay mahina para saktan pa ang Mahina...
Ang Mahina ay dapat magpakatatag na siyang kusang umalis."

Farewell

2009-07-06T18:00:00.000+08:00

This is the part of the story where I take control.
What's important to you is important to me.
This is the part where you have to trust me all the way.
This is the part where you have to believe your heart.

The part where I define love, trust and understanding.

The part where everything is not what it seems.
The part where you learn to fly.
The part where things will depend on you.
The part where doubt shall reign.
Tonight I set you free.
I'm letting you go.
It's going to be really cold and dark.
I hope you find your way back home...
And hopefully I'd be there waiting for you.
This is the part where you get what you deserve.
Not because of me, but because of you.

I Love you. Farewell...

-Orakulo

Random Thoughts

2009-07-02T17:00:00.000+08:00

Not all who have opened their eyes see.

To realize something too late brings no relief, only sorrow.
Lessons can be very deceiving,
they act as a scapegoat for foolish decisions.
One can only say he has learned when he has applied it.
Otherwise he has only been informed.
There is a difference.
Some start to see when there is nothing left to see.
It is hard to give understanding to someone with no will
and more difficult to someone with no understanding.
If we look closely, some people even encourage this blindness:
they do because they are twice as blind, or
they see twice as better...

Truth is, a man is only as big as the measure of his thinking.

Missing you...

2009-06-30T21:00:00.000+08:00

"The important thing is to be able at any moment
to sacrifice what we are for what we could become."
-Charles Dubois

In my silence...
In my slumber...
In my dreams...
In my hopes...
In my prayers...
In my heart...
I have you.

Because of you, I have learned how beautiful LOVE can be...
May God keep you in the palm of His hands.
Missing you...

-Orakulo

Tired of self-expectations

2009-06-25T19:00:00.000+08:00

We all have a tendency to hold on to things that destroy us and cause us to stay unhealthy. As a result, the heaviness of our burdens prevents us from enjoying life. We get caught up in negativity and depression. I have felt it before. The world becomes dark and big to the point that we perceive most things as black and white.
Letting go of our hurts and disappointments and learning to forgive ourselves and others are conscious acts. Forgiving ourselves is not a feeling. It is a choice. We must choose to forgive even if it means swallowing our own pride. Some people hold on to hurts and spend their whole lives being unhappy and miserable. Unfortunately, everyone who touches shoulders with such people senses and absorbs the negative reactions and unhappiness. Who wants to be around someone who is always unhappy, always negative, always complaining?!?

Most of the time...
The things we don't want to see,are the things you have to see.

Truth is , all of us get something-some payoff- when we hold on to things that are unhealthy. Blind loyalty is plain foolishness. Do the math and get the average. You can never be loyal to something or someone which causes you pain. It's contrary to life, to survival. The unfortunate part is that while we hold on to these things, meanwhile, life keeps passing us buy, and we miss healthy moments - moments filled with fun and laughter, true joy. We get "stuck" in pain which suffocates and strangles us, and we find ourselves not opting for life. And worse, we normally hide it deep within, wearing masks of "pseudo-happiness", certainty and strength.

I need to remember that human beings trip and fall, sometimes say things they don't mean, and make mistakes. Those are not failures. They are ruts and grooves that we all need to grow into awareness of. Human beings are not perfect. And that's all i am, all we are - a human being. So why do I expect more of myself than of others? It's just crazy, don't you think? Chilax! Smile. =)

Take your time

2009-06-22T22:00:00.000+08:00

Before you form a relationship,
ask yourself if there are things about the other you can't stand.
If there are, ask yourself if
you would be able to live with these things forever.
If the answer is "no", then leave it alone.
Though it's true to expect the reasonable and not the perfect,
remember that your own principles and values do not restrict,
They protect you. Never fall in love with love, most of the time
one will eventually drown from it's own complexities.
Believe me...
Don't think in terms of forever.
Think of NOW, and forever will take care of itself.
Take your time... :)

Get Moving Dylan!

2009-06-18T18:00:00.000+08:00

For the next 24hrs, haharap ako para kay Dylan.

Kaya ganyan ang po header ko.
It goes to show I want your attention.
You asked for it, So here it is...
This is for you! :)
Dylan,

We haven't met before.
I don't know who you are.
I don't know the details of your circumstances,
I don't even know your real name,
All i have are mere glimpses of your thoughts and feelings,
probably masking certain things very dear to your heart.
But they do tell a lot, actually they tell everything.
I think you're a very special person.
And i really mean that, but let me tell you this...

Some people wait for others to make them happy.
Some let others set the mood and attitude of their everyday lives.
Some let others determine the whens, hows, whys,
and ifs of their lives.
But the truth is, waiting for others to decide to do things with us
risks our never doing anything at all.

Being "Dimaubusan" is a gift, but rigidity often
hampers the spontaneity of our lives.
It is not necessary to plan every second of our lives.
And even if we do, we must be willing to be surprised
at those plans and how they often take on new shape.

I know you have a good and blessed heart Dylan.
I can pretty much read how your clever mind works.

All I wish for you is to be happy...
To have that true joy you deserve...

So what's my point?

Drink something else aside from coffee!
LOOSEN UP!
God is on your side!
Get Movin!

Happy Birthday Dylan!

You spin my head right round...
Follow my lead...
Dance with me!
It's time to PARTY!

CHEERS! :)

-Orakulo

Acceptance and Respect

2009-06-17T13:15:00.000+08:00

"Where there is no vision, the people perish"
- Proverbs 29:18

Be it in Friendship or Love...
Vision implies spontaneity, surprise, creativity and wonder.
It opens our minds to acceptance and respect.
Acceptance recognizes and honors our differences.
Respect refuses to make assumptions about others;
it listens and learns from each person.
Both self-worth and dignity flourish when we give acceptance and respect.

Happy 1,2,3,4 Monthsary Mark and Riza!
Time flies really fast...
Keep acceptance and respect alive...
Wishing you all the Best!
God Bless!

- ORAKULO

Araw ng Kalayaan

2009-06-12T12:00:00.000+08:00

REPUBLIKA NG PILIPINAS

1987 Konstitusyon

PREAMBLE

Kami, ang nakapangyayaring sambayanang Pilipino,

na humihingi ng tulong sa Makapangyarihang Diyos,
upang bumuo ng isang makatarungan at makataong lipunan
at magtatag ng isang Pamahalaan
nakakatawan sa aming mga mithiin at mga lunggatiin,
magtataguyod ng kabutihan sa bawat isa,
mangangalaga at magpapaunlad ng aming kamanahan,
at titiyak para saming sarili at angkanang susunod
ng mga biyaya ng kalayaan at demokrasya
sa ilalim ng pananaig ng batas
at ng pamamahalang puspos ng
katotohanan,
katarungan,
kalayaan,
pag-ibig,
pagkakapantay-pantay
at kapayapaan,
ay naglalagda at naghahayag ng Konstitusyong ito.
May saysay pa nga ba?
Kalayaan nasaan ka nga ba?

Time To Realize

2009-06-11T12:00:00.000+08:00

Why are we so afraid of loving and trusting?
We build walls around our hearts and protect ourselves
from the very passion we are yearning for.
We choose to die instead of living with the strength
that the power of physical touch gives us...

I guess it's true...
Never love because your lonely...
LOVE BECAUSE YOU ARE READY!

Written by Us

2009-06-08T22:00:00.000+08:00

"The greatest happiness of life is the conviction that we are loved...
for ourselves, or rather, in spite of ourselves." - Victor Hugo

This is our journey
We need not judge ourselves along the way
We are walking towards the same end
I want you to feel free to grow and change
and follow your life's path,
knowing that I love you for who you are and what you are.
Each step will define the story.
Each word of the story is written by US.
I miss you...

Appreciation Vs. Affection

2009-05-28T18:00:00.000+08:00

It's never a good idea to mix appreciation and affection.

To preserve respect, don't be loved too greatly.
Love takes more liberties than hatred.
Affection and veneration do not mix.
Be neither very feared nor very loved.
Love leads to familiarity, casts out esteem.
Therefore...
Be loved admiringly than affectionately.
I've realized indeed,
That there is a difference...

Silence...

2009-05-26T12:00:00.000+08:00

The loudest lessons are found...

at the most quiet corner of our lives.

Crazyhappy...

2009-04-15T09:44:00.001+08:00

I need so much,
the quiet of your love
After the day's loud strife;
I need your calm
all things above
After the stress of life.

I crave the heaven
in your dear heart lies,
After all toil is done;
I need the starshine
of your heavenly eyes,
After the day's great sun.

I miss you...
I Love you...
I do everything for You...

-Orakulo

Sa Piling Mo

Sa piling mo, ako'y buhay
Napapawi ang lungkot at lumbay
Walang iba para sa 'kin
At habangbuhay kitang mamahalin

Ipinapangako ko
Pakaka-ingatan ko ang iyong puso
Hindi ka na mag-iisa
'Pagkat ako ay lagi mong makakasama

Sa piling mo nadarama
Ang walang patid na pagsinta
Minimithi gabi't araw
Na ang magmamahal sa akin ay ikaw

Ipinapangako ko
Pakaka-ingatan ko ang iyong puso
Hindi ka na mag-iisa
'Pagkat ako ay lagi mong makakasama

Ngayon at kailanman
Sa hirap at ginhawa

Sa piling mo (sa piling mo), ako'y buhay (ako'y buhay)
Napapawi ang lungkot at lumbay
Walang iba para sa 'kin
At habangbuhay (at habangbuhay) kitang mamahalin

You...

2009-04-14T13:50:00.000+08:00

You...
Who is Strongest amongst any...

pain...
deceit...
lie...
confusion...
distress...
fear...
weakness...
despair...
problem...
past...

You...
the source of all that is True...

Wisdom...
Knowledge...
Beauty...
Hope...
Love...
You...
who conquered DEATH.

The Life of life.
The Reason of Reason.
The Meaning of Meaning.

You...

Are my only Lord....
My Breath...
My strength...
My light...
My Life...

You who led me to Love truly....
Despite and inspite of...
You are my Miracle...
No wilting flower shall escape your majesty...
The Oracle of my Oracle...
The unfathomable Truth...
Amidst the unending pieces of the puzzle....
Who shall mend broken pieces...
Who shall make whole once again....
Who shall Shine brightly in the darkness...

Forever...

YOU ARE GOD.

Because of Love

2009-04-13T16:26:00.005+08:00

Sometimes

Fear...
Apathy..
Deceit...
Pride...
Callousness...
Insecurity...
Selfishness...

In it's simplest forms...
In the most perfect time...

Can wilt the most beautiful rose...

Save Me...
Heal Me...
I'm but human...
I get tired...
I get confused...
I also thirst...
Make me whole again...
By dying with You...
Because of greed.
Because of selfishness.
Because of fear.

BECAUSE OF LOVE.

Please...

2009-04-12T07:25:00.003+08:00

I know my pains are nothing to what you have endured.
You who knows everything...
My intentions, my heart...
The very core of my being...
You who inspire me to do good...
To see the goodness in everything...
You who gave so much to me...

Thank you so much...
I know still I'm not worthy...
But i Trust in Your Love...
In Your Truth...
I offer you everything...
I lift them all up to You....
Please take away the pain...
Even for just today...

Love is Reason Enough...

2009-04-03T16:20:00.000+08:00

Don't ask me why..
I do not know.
The heart has its reasons.
That reason does not know.

Have the best weekend...
Go with my prayers and thoughts.
Do take care always.
I love you

- ORAKULO
WHEN I MET YOU
(Jim Paredes)

There I was
An empty piece of a shell
Just minding my own world
Without even knowing
What love and life is all about

Then you came
You brought me out of a shell
You gave the world to me
And before I knew it
There I was in love with you

You gave me the reason for my being
And I love what I'm feelin
You gave me a meaning to my life
Yes, I'm gone beyond existing
And it all began, when I met you...

I love the touch of your hair
And when I look in your eyes
I just know
I know I'm on to something good

And I'm sure
My love for you will endure
Your love will light up my world
And take care all my cares
Away where they can't bother me

You taught me how to love
You showed me a tomorrow and today my love
That's different from the yesterday I knew
You taught me to love and darling I will always
Cherish you today, tomorrow and forever

And I'm sure when the evening comes around
I know we'll be making love like never before
My love who could ask for more

.....................when I met you When i met you...

Luko-Loko!

2009-04-01T09:35:00.001+08:00

Huwaaaw! Abril Na!
April 1.
Araw ng mga Luko-loko.
Araw ng mga nag Papaloko.
Ang saya-saya! Hehehe... :)

Eto si pareng Chip Tsao!
Bad ka!
Kung makapang lait kang lintek ka!
Feeling mo naman napaka superior ng race niyo!
Nation of servants ba kamo?

Nasobrahan ka ba sa Melamine ha?!
Oo, yung mga gatas niyong galing sa superior race niyo!
O nasobrahan ka sa Lead?!
Yung mga laruan niyong puno ng lason na Lead.
O baka naman nasobrahan ka sa mga pirated na DVD?!
Hindi ba galing lahat yan dyan sa inyo?!

Susmaryosep Chip Tsao!
Kung nation of Servants kami,
Eh anong tawag sa inyo ha?!

Alin bansa ang nag eexport ng mga Pekeng produkto?
Mula damit hanggang cellphone dyan galing!
Nation of Fakes and Cheaters!

Luko-loko!

Sabi nga ng kanta...
"Wise men say, Only fool rush in..."
In everything. Sa lahat ng aspeto ng buhay.
Nagmamadali na parang alang bukas.

Shoot agad bago aim.
Haaay naku. Kailan ba tayo matututo?

Kung bakit ko nilagay itong picture na ito,
Kayo na bahala i relate sa sinabi ko...
hahahaha!

Happy April Fools Day!
Mabuhay ang mga Luko-loko!

Enjoy-enjoy!
Hehehe! :)

Summer Love

2009-03-31T13:45:00.000+08:00

Look upon another's need,

Love demands the loving deed;
Tell that one your love is true,
Prove it by the things you do.

I am tied, that's very true
By every thought I have you;
The face I only care to see,
The heart I long to set free.

March is going, can't you see?
April is coming, it's time for the sea
Open waters in the summer breeze,
Loving you tenderly is such an ease.

Blind Justification

2009-03-30T15:25:00.001+08:00

Madalas, ang mga kunsepto natin sa isang bagay ay nalilikha batay sa ating mga pansariling interest, at marami tayong maaring gawing dahilan upang patunayan ito. Karamihan ang isang panghuhusga ay may kadikit na emosyon. Kaya naman madalas rin na makasalamuha tayo ng tao na may magkasalungat na opinyon na ang bawat isa ay iniisip na tama sila.

Ngunit ang katotohanan ay iisa lamang, hindi kailanman nagiging dalawa ang mukha nito. Sa mga ganitong pagkakataon dapat lagi tayong mag-iingat sa pamamagitan ng tamang pag-iisip at pantay na pagtingin.

Sometimes, it is best to take the other side's opinion, cautiously revising our own. Examining our motives from the other's point of view. That way you will neither condemn him, nor justify yourself so blindly...

Tsk! Tsk! Tsk!

Natawa ako ng bonggang bongga. Haaaay.
Ignorance is bliss talaga minsan!
Bakit nga ba may mga taong sadyang hindi natututo sa nakaraan?
Na para bang lahat na lang ng bagay na kanilang ginagawa ay may lusot?
O yung tipong itatago niya, tapos saka ka aamin pag huli na siya?
Tingin mo ba talaga baliwala lang ang mga ganung bagay?
Hindi ka na ba talaga magbabago? Matakot ka naman sa Karma.
Wala na nga nangyayari sayo ganyan ka pa. Tsk. Totoo.
An idle mind is a devils playground.
Nakakatakot ka aba!
Understanding and pity can't help you.
Maawa ka naman sa mga may concern sayo.
Huwag ka magtago sa kumot ng awa o pagkukunwari.
You have have to grow up by yourself.
Patuloy tumatakbo ang oras.
Oras na hindi mo na maibabalik.
Kaibigan, God bless you.

A Love to Last

2009-03-27T18:25:00.000+08:00

To laugh is to risk appearing like a fool.

To weep is to risk appearing sentimental.
To reach for another is to risk involvement.
To expose your feelings is to risk exposing your true self.
To live is to risk dying.
To believe is to risk despair.
To try is to risk failure.
To love is to risk not being loved in return.

The people who risks nothing, do nothing.
Have nothing, are nothing.
They may avoid suffering and sorrow,
But they cannot learn, feel, change and grow.
Chained by their attitudes they are slaves;
Forfeiting their own freedom.
To love is to risk not being loved in return.

It is a risk to love.
What if it doesn't work out?
Aaah! But what if it does?

Have the best weekend.
I have you in my heart.
I continually thank my God for you.
Keep that smile.
Loving you more each day...

- Orakulo
A Love That Will Last
(Renee Olstead)

I want a little something more
Don't want the middle or the one before
I don't desire a complicated past
I want a love that will last

Say that you love me
Say im the one
Don't kiss and hug me and then try to run
I don't do drama
My tears don't fall fast
I want a love that will last

(Chorus)
I don't want a just a memory
Give me forever
Don't even think about saying good-bye
Cuz I just want one love to be enough
And remain in my heart till I die

So call me romantic
huh I guess that's so
Theres something more that you oughta know
oh I'll never leave you
So don't even ask
I want a love that will last

Forever
I want a love that will last

(Chorus)
I don't want a just a memory
Give me forever
Don't even think about saying good-bye
Cuz I just want one love to be enough
And remain in my heart till I die

So theres just a little more that I need (more that i need)
I wanna share all the air that you breathe
I'm not the kinda girl to complicate the past
I want a love that will last

Forever
I want a love that will last
Always
I just want a love that will last
I Want a love that will last

Aral ni Bruno

2009-03-26T10:22:00.000+08:00

CLASSROOM NI BRUNO

Pag sinabing "Sit!", upo lang muna.
Huwag muna mag roll-over!!!

Kapag meron kang sinisimulan na bagay, aayusin mo ang mga kilos mo. Huwag mong itaas ang expectations ng iba. Madalas, ang pinupuri ay ang mga mabubuting gawa na hindi na-expect. Ang totoo, hindi kailanman nag-aabot ang imahinasyon at ang realidad. Napakadaling mag imagine na isang bagay ay perpekto, pero sadyang napa-kahirap makamtan ito.

Sadyang magkasama ang imagination at desires ng ating puso, kaya naman madali tayong nabubuluag sa katotohanan o halaga ng isang bagay o sitwasyon. Kahit gaano man ka excellent ito, hindi talaga ito ma sa-satisfy ang ating preconceptions. Kaya naman sa huli, pakiramdam ng marami nalugi at ang kagalingan ay huma-hantong sa disappointment imbes na pag-hanga.

Marami ang nabubulag sa realidad na ito. Ang magandang simula ay dapat magsilbing daan upang gisingin ang ating curiosity, hindi para itaas ang expectations ng iba. We are better off when reality surpasses our expectations, and something turns out better than we thought it would.

Ang pag-asa ay matinding manlilinlang. Gamitin ang mabuti at masusing pag mumuni-muni upang ito ay salain para ang tunay na kaligayahan ang mangibabaw laban sa imahinasyon.

Piktyur...

2009-03-25T13:25:00.000+08:00

Play time!

Si Bruno (Basset Hound) with Kofi (Labrador)

Mocha (Labrador)

Ang Init! Nakakauhaw!

Bruno: Swimming tayo?....

Bakit kaya ang tao?
May Isip at Talino?
Nalulungkot pa siya?

SMILE!

Live well...

2009-03-24T17:55:00.000+08:00

Some lose their life by not knowing how to save it;
others, by not wanting to.
Just as virtue is its own reward,
vice is its own punishment.

The strength of the mind is communicated to the body.
Two things bring life to an early end:
stupidity and depravity.

The one who races through virtue never dies.

Meet my new labrador babies.... :)

Lunes...

2009-03-23T17:53:00.000+08:00

Timbangin ang mga bagay-bagay sa buhay ng mabuti. Fools are lost by not thinking. They never conceive even half of things. At dahil hindi nila naiisip ang maaring kabutihan o kasamaan ng isang bagay, gaano man ka simple o ka kumplikado ito, sugod lang ng sugod, bira lang ng bira, minsan tutunganga na lang. Kaya naman ang katapusan o kinalaunan, nahuhulog sila sa isang sitwasyon na parang ang hirap lagpasan. May iba sinasabi na okay lang yun, tutal may mga aral kanaman mapupulot o matututunan sa kinalaunan. Parang “insurance” sa anuman balak mo gawin o ginawa mo, hindi ka lugi. Natatawa ako. Huwahahahaha!

Maaring totoo. Sapagkat sa lahat nga naman ng bagay na nangyayari, may dahilan. Eh paano kung ayaw mo tignan o alamin ang dahilan? Paano kung ikaw mismo ang pumipigil sa sarili mo matuto? Kailan mo nga ba masasabi na natuto ka nga?

Kahapon, ngayon at bukas. Some ponder things backward, applying much attention to what matters little, and little to what matters much. Many people lose their heads because they have none to lose. Sa lahat ng aspeto ng buhay, nagigising nalamang sila isang araw na nauubos na ang lahat, huli na ang lahat. Mapa sa trabaho, pangarap, pagkakaibigan at pati narin sa pagibig.

Reflection and apprehension are two different things, as being safe and ridiculously insecure are different. These are the things we should consider very carefully and keep well rooted in our minds. The wise weigh everything: they delve into things that are especially deep or doubtful, and sometimes reflect that there is more than what occurs to them. They make reflection reach further than apprehension.

Kamakailan lang nakausap ko ang isang kaibigan. Bakit nga ba ganun? May mga tao na sadyang hindi nila namamalayan ang oras na dumadaan. Ang mga nasasayang na pagkakataon upang ayusin ang sarili at direksyon ng buhay nila. Yung para bang inasa na sa mga tao sa paligid nila ang kanilang kinabukasan. Yung parang alang sariling diskarte sa buhay. Naghihintay ng awa? Sadyang katamaran ba o katigasan ng ulo? Meron nga bang ipinangangak na loser? Haaay. Nakakalungkot.

Reflection and Apprehension. Dalawa lang yan eh. Either you’re incredibly smart or unbelievably stupid. Either way it’s always our call. Ganun nga siguro yun. We’ll never know. Ang alam ko lang Lunes ngayon, yun yon eh!

Thinking of You

2009-03-20T14:55:00.000+08:00

Deep reserves of patience,
A great heart shows.
Never give way to your emotions,
Never hurry to the end.

Maturity brings secrets,
Wise hesitation ripens the heart.
Walk through time and see,
Act boldly yet prudently.

Stay steadfast and strong,
Fear not you're not alone.
Hang in there for soon it ends,
The silent pain shall finally mend.

Thinking of you.
Missing you.
Night and day.
I love you.

Someone to Watch Over Me
(Gershwin)

There's a saying old says that love is blind
Still we're often told "seek and ye shall find"
So I'm going to seek a certain girl I've had in mind
Looking everywhere, haven't found her yet
She's the big affair I cannot forget

Only girl I ever think of will regret
I'd like to add her initial to my monogram
Tell me where's the shepherd for this lost lamb
There's a somebody I'm longing to see
I hope that she turns out to be
Someone who'll watch over me

I'm a little lamb who's lost in a wood
I know I could always be good
To one who'll watch over me
Although she may not the girl some men think of
As handsome to my heart

She carries the key
Won't you tell her please to put on some speed
Follow my lead, oh how I need

Someone to watch over me
Someone to watch over me

17

2009-03-19T10:47:00.000+08:00

Summer na. Mainit na ang simoy ng hangin. Kaya ko na maligo ng hating gabi sa malinis na ilog katabi ng aming bakuran. Na-miss ko kayo, na-miss ko ang blogosperyo. Ilang araw din akong parang trumpo na parang wala ng bukas sa dami ng dapat gawin at tapusin. Mga samu’t saring responsibilidad. Kaliwa’t kanan na problema na tila walang katapusan, ngunit sa awa naman ng Diyos, tibay ng loob at disiplina, natatapos din. Ang sarap sa pakiramdam ng makapag-relax sa tubig. Ang magpalutang ng payapa habang nakatitig sa mga bituin sa langit. Isang maaliwalas at tahimik na gabi upang makapagpahinga at makapag muni-muni.

Kanina lamang, nagpasama ako kay Mark sa department store upang ipaayos ang na-“virus” kong PSP. Batid ko ang kaligayahan at kasabikan sa mga mata at kilos ng aking matalik na kaibigan. Bagama’t pagod at galing sa sakit, hindi ito naging balakid upang pag-isipan at paghandaan ang unang monthsary nila ni Riza. Ang naging susi upang siya ay mapalaya. Ang dahilan upang maramdaman muli ang tibok ng puso na nagbibigay buhay at kulay sa lahat ng kanyang ginagawa.

Bagama't maraming pagkakaiba, maganda ang chemistry ng dalawa. Si Riza ay makulit, masayhin, maalalahin at adventurous. Habang si Mark ay tahimik, may pagkaseryoso, disiplinado. at matured. Pareho silang masipag at may matinong pinagkakaabalahan. Bagama't graduating ngayong buwan para sa kanyang masteral degree, si Riza ay may maliit na carenderiang negosyo malapit sa simbahan ni Mark. Habang si Mark naman ay junior executive ng citibank call center sa Ortigas.

Napakabilis ng oras. Nakakatuwa isipin ang realidad buhay. Sa pagkilos ng panahon, laging kaakibat nito ang pagtatapos at muling pagsisimula. Ang kinakailangan lamang ay tibay ng loob, tiwala at pag-ibig sa sarili, at sa paniniwalang may mabuti at magandang plano ang Diyos na mahabagin sa ating lahat...

Para Kay Mark at Riza

And things can never go badly wrong
If the heart be true and love be strong,
For the mist, if it comes, and the weeping rain
Will be changed by love into sunshine again

Love one another, but make not a bond of Love;
Let it rather be a sea between the shores of your soul.

Wishing you all the Best!
Happy 1st Monthsary!

-Orakulo

Tampo sa Kaibigan

2009-03-13T00:58:00.006+08:00

Ako ay patawarin aking kaibigan,
Ako'y nasaktan at hindi naiwasan.
Pusong nasugatan ay aking tinalikuran,
Sa tulong mo ako ay nanindigan.

Matibay man ang aking kalooban,
Ngunit hindi manhid sa manlilinlang.
Panalangin ko ang inyong kabutihan,
Kahit ako'y patuloy na nahihirapan.

Hindi ko kayo pinagdududahan,
Ako lamang ay huwag malimutan.
Sandigan ninyo sa lahat ng kahinaan,
Saan ako tatakbo aking kaibigan?

Sa dami ng bagay ng ating pinagdaanan,
Ang aking hiling ay simple lamang.
Ako'y intindihin paminsan-minsan,
Dahil pakiwari ko'y di mo naaanigan.

Ang kasiyahan niyo ay aking kagalakan,
Dahil ikaw at ako ay kapatid naturingan.
Dalamhati ko ay iyong paniwalaan,
Sapagkat ako ay tunay na tao lamang.

Bagama't sa ngayon ay hindi kasabayan,
Huwag sana limutin ang ating pinagsamahan.
Hindi ako madamot sa inyong kagustuhan,
Ngunit sana naman dangal ko'y pangalagaan.

(Pangalawang Friday the 13th ng 2009)

Pag-Subok sa Pag-Ibig

2009-03-10T12:20:00.000+08:00

Habang nilalakad ko si Choco sa maliit naming bakuran, nakakita nanaman ako ng bulalakaw. Ngunit ang bulalakaw na ito ay hindi karaniwang napapansin ko. Ito ay tumagal ng mga tatlong segundo bago nawala sa kawalan ng gabi. Mapula ang kulay, hindi ang karaniwang puti na madalas makita. Sa aking pagkamangha, hindi ko na naisip mag wish. Ang naisip ko ang pelikulang “Armagedon” kung saan muntik tamaan ang mundo ng isang asteroid. Sabi ng mga syentipiko, hindi na tanong kung mangyayari nga yun, ang tanong eh kung kalian mangyayari muli. Ang susunod na katanungan eh handa nga ba ang mundo? Handa nga ba ako?....

Naihambing ko tuloy sa buhay pag-ibig ng tao. Hindi tanong kung darating ang pagsubok, kasi talagang darating yung punto kung saan ang kasiguruhan ay babalutin ng duda at pangamba. Maaring kagagawan natin mismo, o kagagwan ng ating minamahal. sinadya at hindi sinasadya, gawa ng pagkakataon at samu’t-saring dahilan na ni-minsan hindi pumasok sa ating isipan sa ka-initan ng pagmamahalan Maaring paghandaan, pero madalas ang paghahanda ay hindi sapat upang itigil ang mabangis na realidad ng totoong buhay. Parang isang galit na asteroid na animo’y galing sa kalawakan, naka “full-speed ahead” sa isang payapang planetang asul na tinaguriang tahanan ng magagandang alaala, matatamis na pangako at pangarap sa dalawang nagmamahalan.

Tinanong ko kamakailan lamang kung dapat nga ba sabihin sa mahal mo kung may kras kang iba. At kung kras ka rin nito, sasabihin parin ba o hindi na. Tanong kung may karapatan nga ba ang mahal mo na magtampo o magalit kung sakali malaman nito. Nakaktuwa ang mga reaksyon. Sa simula, parang napaka simpleng bagay, ngunit sa kalaunan nagging kumplikado. Ang lahat ng ito nagsimula dahil lang sa inakalang simpleng bagay tulad ng isang “kras”. Parang isang itim na binhi na baliwala, pero kung pinabayaan, sa kalaunan ay nagiging mabangis na peste.

Ang iba piniling manahimik para hindi maging kumplikado ang sitwasyon.
Ang iba naman nandigan na dapat maging totoo lagi sa minamahal mo.

Mapa 3^rd party, LDR at kung ano-ano pa. Ang pananahimik o pagpapakatotoo. Sa aking pagmumuni-muni. Naisip kong parehong tama at mali ito. Parehong tama dahil ang reaksyon ay nakabatay sa intensyon na pangalagaan ang relasyon ng dalawang nagmamahalan. Ngunit pareho rin na mali sapagkat hindi binigyan ng pansin ang personal na magiging epekto nito sa atin at sa ating minamahal, mabuti man o masama.

Maaring tama ang pagpapakatotoo, ngunit kung ito ay makaksakit sa damdamin at ibinigay sa hindi tamag oras, tama parin kaya ito? Maaring karapatan natin malaman ang totoo, ngunit handa nga ba tayong malaman ang totoo? Maaring ang pananahimik ay makakabuti para sa ati pero makakbuti rin kaya ito sa ating minamahal kung wala siyang alam sa mga nangyayari? Totoo nga ba na ang hindi mo alam ay hindi makakaapekto sa iyo?

Kinamusta ko sa aking huling survey ang “love-life” ng mga dumadaan. Kapansin-pansin na karamihan dito ay sumagot na “pinagtiya-tiyagaan” o kaya’y “pwede na”, ang sumunod naman sa pinaka-marami ay sumagot ng gusto ng "makawala". Napakaliit na porsyento ang sumagot na masaya silang tunay.

Sa aking pakiwari, ang isang pagmamahalan ay binubuo ng tatlong aspeto.

Ikaw, Siya at ang Relasyon.

Marami ang sadyang nakatuon lamang sa aspeto ng “relasyon”. Hindi na importante kung ang isa ay tunay na masaya pa, mapanatili o mapanindigan lamang ang “relasyon”.

Meron din naman nakatuon lamang sa aspeto ng sarili, habang masaya o may pakinabang, yun na ang importante kahit kung tutuusin wala namang pinupuntahan o katuturan ang “relasyon”, na pati ang isa ay nagtyatyaga na lamang.

At meron din nakatuon lamang sa aspeto ng kanyang “mahal”, kahit kung magpakatotoo ay hindi na ito masaya dito at bagkus awa, pride o hiya ang nagsisilbing dahilan upang ipagpatuloy ito.

Nakakalungkot isipin na maraming tumatagal na relasyon na kung tutuusin ay walang tunay pagmamahalan, kadikit nito ang walang tunay na kaligayahan ng puso’t isipan nila. Na para bang ikinulong ang mga sarili sa hawla ng kahibangan.

Naniniwala ako na kaakibat ng tunay na pag-ibig ang pagpapakatotoo at tiwala. Sa lahat ng aspeto nito. Ito ang susi sa isang ganap na pagmamahalan at kasiyahan. Bagama’t ang mga pag-subok ay hindi natin gusto at hindi mapipigilan, ito rin ang mga pagkakataon na maaring gumising sa atin tungkol sa realidad ng isang pagmamahalan.

Hindi puro “ikaw”. Hindi puro “siya”. Hindi puro “relasyon”.

Handa nga ba tayong makita ang katotohanan na ito?

Ito ang pag-subok ng pag-ibig. Ito ang pag-subok ng katotohanan.

Pour Toi Mon Amour

2009-03-07T13:00:00.000+08:00

Entre deux coeurs qui s'aiment, nul besoin de paroles.

J'ay desiré cent fois me transformer, et d'estre
Un espirit invisible, afin de me cacher
Au fond de vostre coeur, pour l'humeur rechercher
Qui vous fait contre moy si cruelle apparoistre.

Si j'estois dedans vous, au moins je serois maistre
De l'humeur qui vous fait contre l'Amour pecher,
Et si n'auriez ny pouls, ny nerfs dessous la chair,
Que je ne recherchasse à fin de vous cognoistre.

Je s¸aurois maugré vous et voz complexions,
Toutes voz volontez, et voz conditions,
Et chasserois si bien la froideur de voz veins,

Que les flames d'amour vous y allumeriez:
Puis quand je les voirrois de son feu toutes pleines,
Je me referois homme, et lors vous m'aimeriez.

A hundred times I wish I could transform myself

And become an invisible spirit that hides inside your heart
And seeks to comprehend your scorn
Which seems to me so cruel.

I would become master of your emotion.
I would discover the pulse of your nerves
As they flow through your flesh and change
Your disdain. And then I would know you.

In spite of yourself, against your will
I would be a part of your desires and your terms.
And I would chase the coolness from your veins.

So perfectly, love could set fire to you,
Then, when I saw them burst into full flame,
I would step out and be a man again.

Pwede mag Tanong?! - 1+twist+sequel

2009-03-05T14:47:00.000+08:00

(*Kataka-takang katuwaan lamang….
Serye ng mga makukulit na tanong mula sa dako paroon…)

Ang susunod na pambasag ay ang huli sa tanong na ito.

Pambasag 2: Kung sakali nga sabihin ang totoo sa mahal mo na may kras kang iba, at ito ay may kras din sayo, may karapatan ba ang mahal mo na magalit o sumama ang loob sa iyo at sa kras mo? Kung sakali sugurin at awayin ng mahal mo ang kras mo, may karapatan ka bang magalit din sa mahal mo? Katapusan na ba? Kung sakali matapos, sino ang may kasalanan, ikaw na nag ka kras ng iba, o si mahal na nasaktan? hmmmm...

Okay! Lumabas na ang mga unang komentaryo. Kung dapat bang sabihin sa mahal mo na may kras kang iba o hindi. May nagsabi na huwag na sabihin at baka mas maging kumplikado ang sitwasyon. Meron din naman na dapat magsabi lagi ng totoo at kras lang naman, at iba parin ang pagmamahal...
Eto ngaun ang twist...

Pambasag 1: Eh paano kung yung kras mo, ay may kras rin pala sayo. Huwaaw! Gugustuhin mo parin ba hindi malaman na ang mahal mo ay may kras na iba? Gugustuhin mo parin ba sabihin ang totoo sa mahal mo? Kumplikado nga ba o simple lang. Hmmmmm.....

“I’d rather tell you honestly… than sleaze you with a lie…” or NOT?!

Mahal Kita…
Pero Crush Ko Siya...
Tampo ka o galit kaba?

Mahal nga kita talaga!
Pero crush ko siya talaga!
Totoo naman diba?

Sobrang mahal kita…
Pero sobrang crush ko lang siya…
Sabihin ko ba? O akin na lang ba?

Hmmm…
Isip…Isip…
Kataka-taka!

PUNAWA: Wala itong kinalaman sa akin. Mahal peace tayo ha!
Nagtatanong lang. Hehe! =)

Marso - Spring Equinox

2009-03-01T11:20:00.000+08:00

Huwaaaw, Marso na!
Ewan ko ba, pero ito ang paborito kong buwan sa buong taon…

Napakabilis kung tutuusin. Dalawang buwan ng 2009 tapos na…
59 na araw, 1,416 na oras, 84,960 na minuto, 5,097,600 na segundo.

Dumaan na panahon na hindi na muling maibabalik.
Sabi nga, parte na ng kasaysayan ng ating buhay.
Kasaysayan na patuloy bumabago sa ating sarili.
Humuhubog sa ating pagkatao at mga mithiin.

Mga halu-halong pangyayari, maliit man o malaking bagay…
May saya at lungkot. Pagod at pahinga. Ngiti at simangot.
Halakhak at iyak. Duda at tiwala. Pangamba at kasiguruhan.
Inis at kagalakan. Tagumpay at pagkabigo, Pag-asa at kawalan nito…

Sa hilagang bahagi ng mundo ito ang simula ng Spring…
Panahon kung saan ang yelo ay nagsimula na matunaw…
Pag-usbong ng mgagandang bulaklak at halaman…
Sa atin dito naghahalo ang init at lamig ng panahon…

Syempre, ito rin ang inaasam na buwan ng mga gradweyting…
Matapos ang mahabang panahon ng pag-aaral, totoong buhay na…

Sa larangan ng astronomiya, dito papasok ang Spring Equinox.
Kung saan sakto ang bilang ng oras ng dilim at liwanag.
Ito yung panahon na maeenjoy mo ng husto ang sunrise at sunset…
Kung baga, ito ang panahon ng kalagitnaan...

Point Zero sabi ko sa sarili ko…
Panahon ng pagsibol. Bagong Buhay. Bagong Pag-asa.

Hindi ito katulad ng New year nakabatay sa petsa sa kalendaryo…
O ang Chinese New year na nakabatay naman sa buwan…
Ito ang natural na panahon sa kalikasan upang magsimula muli….

Isang buwan na ang Orakulo sa blogosphere…
Sa totoo lang, hindi nakukumpleto ang araw ko na wala ito...
Sa pagpasyal sa mga samu’t saring pahina ng buhay…
Sa pagmumuni-muni ng mga ka-adikan at kabaliwan...
kahibangan ng tao kasama ako…

Sa pakiki-epal...
Pagbigay ng maikli o mahabang opinion sa bawat paksa…
Mga kwento at saloobin na tunay namang mapupulutan ng aral...
Mapa pag-ibig, trabaho, pagkain...
Pagkakaibigan, pananampalataya atbp…
Hangad ko ang patuloy na pakikipagtalastasan....
Ng isip at puso ng bawat isa....

Magandang samahan at totoong pagkakaibigan sa mundong ito…
Ang daming pwedeng matutunan at maintindhinan…
Mga aral na hindi tinuturo sa mga eskwelahan o unibersidad…
Paaralan ng buhay kung saan lahat tayo ay guro at estudyante…

Maraming Salamat Po!

Sa aking inspirasyon naman, ang aking pinakamaMahal…
Ang dahilan ng lahat ng ito. I owe this to you. Thank you so much…

Masayang masaya ako dahil mabuti na kalusugan mo…
Goodluck sa bago mong work. Alam ko kayang kaya mo yan!

Medyo mahirap mag-adjust.
Bagong environment and set of people…
New tasks, challenges and pressures and all...
Basta take it easy, relax, focus...

Believe in yourself, the way I believe in you….
Don’t worry sa expectations nila...
Concentrate on your own expectations…
Your set goals and aspirations...

Sa lahat ng pagod at pangamba...
Huwag ka mag-alala.
Nandito lang ako sa likod mo lagi...
Naka abang, patiently waiting…

Handa sa anumang mangyari, ako bahala, maniwala ka….
Lagi kang kasama sa aking mga panalangin…

Hinahanda ko na ang grandeng bakasyon natin…
Hindi ko alam kung nababasa mo ang mga nandidito…

Sana hindi! Sayang ang surprise! Wehehehe. =)
Alagaan mo lagi health mo. Bawas sa salty food.

Lots of water and enough rest, vitamins!

May naaalala ka ba sa picture na yan?
Hmmm… Tinago ko yan… Hehehe… =p
Alam ko ninenerbyos ka, ramdam ko.
Pero alam ko rin na excited ka... =)

Smile ka lang lagi, tiyak makukuha mo sila.
Cge kuha ka lang, may kasamang swerte yan.

Wishing you the best as always...

I love you! - Orakulo

Liham para kay Saul (updated)

2009-02-28T02:30:00.001+08:00

to all the bloggers:

guys sorry if ganito ang post ko..medyo troubled lang talaga ako..i m doing ok na..wag na kayong mag-alala at sana di kayo galit.. - saul krisna

Nais ko man sakalin ka sa aking
sariling mga kamay sa mga oras na ito,
at paluin ng dos por dos
ng isang daan beses sa iyong puwitan,
hindi nito maitatago
ang aking kagalakan na ikaw ay nanatiling nandyan pa.
Hindi tama sabihin na "okay lang yun" Saul,
pero okay lang yun kasi sabi mo you're doing okay na...
Sana yung okay na yun ibig sabihin aayusin mo na sarili mo.
Na natuto kana.
O sisikapin at gagawin ang lahat
upang ayusin ang iyong sarili at buhay.
Makita ang liwanag sa dilim.
Gusto kita sapakin at bugbugin sa mga oras na ito...
Pero yayakapin na lang kita dahil pinili mo gawin ang tama.

Panalangin ko ang pagbabago ng iyong pananaw sa buhay,
sa mga taong nasa paligid mo, at lalong lalo na sa sarili mo.

Kilalanin mo ang Diyos Saul...

GOOD LUCK! GOD BLESS!

- ORAKULO =)

Original Post Date: 2/27/09
"Patawad sa Gagawin Ko..." - Lubha akong nabagabag sa post na ito ni Saul Krisna

Kaibigang Saul,

Sana mabasa mo ito. Una sa lahat, nais ko lang sabihin na hindi kapata-patawad yang iniisip mong gawin sa sarili mo. Marami na akong nakasalamuha na tulad mo. May ibang sadyang tanga, at meron din naman yung sobrang tanga! Pardon for the word my friend. But at least kahit papaano marinig mo ang totoo...
Ano ang ba ang nais mong patunayan sa gagawin mo? Sa bawat pagkakataon na sinasaktan mo ang iyong mortal na katawan? Ipagpalagay natin na sobrang pait at sakit ang lahat ng dinanas mo sa buhay mo, eh ano ngayon?! Mas lalo mo pa sasaktan ang sarili mo? Para makalimot? Para magpapansin? Para humingi ng awa? KALOKOHAN! KATANGAHAN! KAHIBANGAN!

Ang dami mong reklamo sa buhay! Lahat ng tao sinisi mo na. Sila lahat ang may problema. Na ikaw ang laging biktima. Ang pinaka kawa-awang nilalang sa mundo. Ikaw na walang kasalanan, ikaw na bukod tanging mabait. Pero sa sarili mo mismo ganyan ka? Paano ka rerespetuhin o mamahalin ng iba kung ikaw mismo ganyan sa sarili mo? UMAYOS KA NGA DYAN! UUPAKAN NA KITA EH!

Magalit ka na sa akin kung gusto mo, pero para sa akin NAPAKA SELFISH MO! Sarili mo na lang lagi ang iniisip mo. Kaya ka nagkakaganyan. Iniisip mo lagi ang mga bagay na you think you deserve. You demand for love and respect, but you can't even do it to yourself? Ang nakaraan ay nakaraan na. Huwag mo itali ang sarili mo sa kahapon! Sa lahat ng umapi sa iyo, sa nanloko sa iyo, lahat ng iyon natapos na. Nais mo ba mag higanti? Nakakatawa ka! Tingin mo may mababago ka sa nakaraan sa pamamagitan ng pagkitil ng iyong buhay? LINTEK KA!

Buhay mo yan. Pero hindi mabubura ng gagawin mo ang kahapon. Mas lalo mo lang pinatuyan sa sarili mo na hanggang ganyan ka na lang. Pag inisip mo na walang pag-asa, wala na talaga. Ngunit kung pipilitin mo lang mahalin ang sarili mo kahit kaunti lang, tanggapin ang lahat ng nakaraan upang magamit bilang binhi ng bagong buhay at kalakasan ng loob, makikita mo ang dahilan upang gumising araw araw. Pagkakataon na gawin ang tama, maranasan ang buhay na nais mong matikman.

Gawin mo ang gusto mo... Dalawa lang yan e...

Magpakamatay ka kung yan ang mararapatin mo...Pero pinatunayan mo lang na isa kang talunan! At tama lang na dinanas mo lahat ng pait na pinagdaanan mo.

O mahalin mo ang sarili mo, ayusin ang buhay mo para sa sarili mo. Makita ang ganda ng mundo at mga biyaya at talento na ibinigay sayo para magamit sa klase ng buhay na gugustuhin mo makamtan.

Sana piliin mo ang pangalawa. Sayang ka. Marami pang pwede mangyari sa buhay mo at nasasa kamay mo lahat yun. Wala sa nakaraan mo. You may want to end your pains right now in that mortal life that you have, but think again my friend! You're about to make your pains last for an eternity.

Choose wisely. Choose to give yourself a chance! You deserve it!

Protektahan ka nawa ng mga Anghel ng liwanag sa gabing ito. Gabayan ka nawa ng Pag-ibig ng Diyos at hilumin ang puso at katawan mo. Mahal ka Niya. Mahal ka Namin. Mahalin mo Sarili mo.

May magandang bukas na naghihintay sa iyo! Pagkakataon mo na ito na gawin at maramdaman ang tama.

DO THE RIGHT THING! AT ALAM MO KUNG ANO YUN...

Kaibigang Nagmamahal ng Totoo,
ORAKULO

Sikreto ni Orakulo

2009-02-26T02:39:00.007+08:00

Mahal kong Orakulo,

Ako ay ikaw at ikaw ay ako. Ang lahat ng ikaw ay ako. Lahat ng naranasan mo, mula ng ikaw ay ipinanganak hanggang sa kasalukuyan, naranasan ko rin. Lahat ng natutunan mo ay natutunan ko rin. Sa mundo kung saan tayong dalawa ang patuloy na magsasama hanggang sa huli.

Batid ko ang pagod ng iyong utak at puso sa patuloy mong pakikibaka sa mga kahibangan ng tao. Oo, kasama ka na roon. Tao ka rin. Napapagod, naguguluhan at nalilito. Normal lamang ito. Nang ikaw ay ipinanganak, sadyang binigyan ka ng puso para makaramdam at utak para maka pag-isip. Sadyang magkahiwalay. Minsan magkasundo, minsan magkatunggali.

Puso para makaramdam ng saya at lungkot, galak at pighati, pag-ibig at sama ng loob. Utak para maintindihan ang tama sa mali, ang sobra sa kulang, ang naaayon sa kalokohan. Ang pagtatagpo nito ang iyong kaluluwa. Ang siyang kabuuuan ang iyong puso’t isipan na pinagsama.

Nakakapagod. Nakakalito. Nakakainis. Mga pagkakataon na ang dalawa ay magkatungali. Na tila ang puso mo ay hindi naayon sa iyong utak. Isang digmaan ng pagkatao, na ang isa ay hindi pumapayag magpatalo sa isa. Alam mo sa isipan mo ang dapat mong gawin, ngunit ayaw ng puso mo. Minsan naman gusto ng puso mo, pero kinaayawan ng isipan mo. Nag bubulag-bulagan. Nag bibingi-bingihan.

Mahirap at masakait man, doon mo mararamdaman at malalaman ang tunay na kagustuhan ng iyong kaluluwa. Ang importante, huwag na huwag mo pabayaan ang dalawa. Huwag kang mangampi. Huwag mo kalimutan ang iyong puso dahil lamang sa kagustuhan ng iyong utak. Ito ang dahilan kung bakit marami ang siyang nabubuhay na walang tunay na kaligayahan sa sarili. Pakiramdam ng kawalan, pakiramdam ng pagkabato, pakiramdam ng isang bagay na walang buhay.

Huwag mo rin baliwalaain ang iyong utak dahil sa kinasasabikan ng iyong puso. Marami ang naliligaw ang landas dahil dito. Nasasaktan na hindi naman dapat. Kawalan ng direksyon sa buhay, kawalan ng katuturan sa lahat ng ginagawa. Kawalan ng pag-asa. Pagkaipit o pagkakulong sa isang kahon na tila isang laruan na walang pakinabang.

Sa ultimong pinakamaliit na bagay sa buhay, hanggang sa pinaka kumplikado, ito ang realidad ng kabuuan mo. Ang importante matuto kang manahimik. Matuto kang magpahinga. Pahinga ng kalooban at isipan. Mapapagod din yang dalawang yan. Wala ibang pwedeng patunguhan iyon kundi pagkakasundo sapagkat sila ay tunay na iisa.

Ang importante wala kang kinakalimutan o kampihan sa dalawa. Alam ng kaluluwa mo kung hindi ka patas. Ibinubulong ito ng iyong kunsensya, ng sentido kumon. Mahirap kung tutuusin. Ngunit dito mo masusukat ang katibayan ng iyong pagkatao. Dito mo malalaman ang tunay mong kagustuhan at mga paninindigan. Dito mo makikilala at matatanggap ng buo ang iyong sarili. Upang sarili ay mahalin ng tapat at buo, para mahalin ang iba. Ito ang agimat mo, ito ang sikreto mo. Mga binhi ng sari-saring kapangyarihan…

Kapangyarihan maglakbay sa buhay na walang agam agam…
Kapangyarihan magpakatotoo sa puso’t isipan…
Kapangyarihan makamit ang tunay na kaligayahan…
Kapangyarihan laban sa anumang pagsubok na darating…
Kapangyarihan upang patuloy maglakad sa paroroonan…

Maniwala ka…Matuto ka… Mabuhay ka…

Nagmamahal ng Lubusan,

Orakulo

Ako ay Abo...

2009-02-25T00:00:00.000+08:00

Masama ang loob ko ngaun...Hindi ko maintindihan...

Alam ko hindi dapat ito ang nararamdaman ko...
Pero sadyang di ko mapigilan...
Malamang ginusto ko din ito kaya nandyan.

Naasar. Naiinis. Nagdududa.
Masakit sa ulo. Masakit sa damdamin.

Siguro talagang ganun...
Dumarating sa punto na minsan nag dududa tayo sa ating sarili...
Nag dududa sa ating nararamdaman...
Nagtatanong kung kaya pa ba natin...
Kung tama pa ba ang ating mga ginagawa...
Kung may katuturan pa ba ang ating mga hangarin...
Hindi naman dahil sa umaasa ako...
Hindi naman sa hindi ako sigurado sa aking mga mithiin...
Hindi rin naman dahil pinagdududahan ko ang aking damdamin...
Hindi rin dahil nababagalan ako sa paglipas ng panahon...
At lalong hindi dahil na nawawalan ako ng gana...

Eh ano ba talaga pinoproblema ko?
Meron nga ba? Alam ko meron eh.

Ayaw ko lang aminin...

Miyerkoles ng Abo Ngayon....
Tayo ay abo, at sa abo tayo babalik...

Tama. Tao rin lang ako!

Ayun na nga siguro...
Napapagod din lang ako...
Karapatan ko din yun...

Kailangan ko magpahinga.
Kailangan ko maghilom.
Kailangan ko maramdaman.
Kailangan kita...

Pero para saan?
Pero bakit?
Pero kailan?
Pero sino?

Naiintindihan mo ba ako?
Hindi ako nalilito!
Ako ay Abo...

Keso ano? Keso kasi! Keso dapat.

2009-02-23T22:54:00.001+08:00

Kakatapos ko samahan ang aking pusang si Choco para maglabas ng sama ng loob sa aming maliit na bakuran. Pansin ko na hindi na ganun ka lamig. Ang ihip ng amihan mula sa hilaga na nagdadala ng lamig ay parang humihina na. Senyales na ang posisyon ng mundo sa orbito nito ay papalapit na sa araw. Mas nagiging madali makakita ng shooting stars sa mga panahon nito. Sa aking paglalakad ng payapa sa maaliwas na gabing ito sa munti kong hardin, habang ginagawa ni Choco ang dapat niyang gawin, napaisip ako tungkol sa “kakesohan” ng tao.

Alam mo yun? Yung mga pagkakataon na animo eh para kang nandidiri sa mga sinasabi mo? Yung tipong habang nanunuod ng sine o telebisyon eh kinikilig ka na hindi mo alam kung bakit? Pag mahilig ka naman magbasa, yun yung tipong inuulit-ulit mong parte na basahin? May ginagawa ka na parang sobra sa normal na dapat na kilos para sa isa pang nilalang? Minsan may kasama pang luha na pilit mo ikinukubli na hindi makita…

Keso Eweee….. Keso yuck…. Keso anu ba yan….

Natatawa ako! Sabagay, sabi ko sa aking sarili, hindi ka nga naman talaga mapapakain ng mga kakesohan na ito. Hindi mo mararating ang mga pangarap sa buhay sa kakesohan na ganito. Sa mundo o buhay na kung saan ang matibay ang siyang natitira, hindi nakapagtataka na ang tao ay tila naturuan nang ikubli ang kanyang mga emosyon. Emosyon ng tunay na nararamdaman para sa pamilya, kaibigan at lalong lalo na sa iyong kabiyak o pinakamamahal.

Ang presyo ng isang painting ni Da Vinci tulad ng Mona Lisa ay sapat na upang pakainin ang lahat ng batang matutulog ng gutom sa buong mundo sa gabing ito. O ang himig ng mga kumposisyon ni Mozart o Bach na ipinaririnig sa mga batang sanggol ay maaring makatulong upang sila ay maging “gifted”. Na ang isang Bob Ong ay maaring sumikat na hindi kinakailangan makita o makilala. Mga makapangyarihan kung tutuusin, lahat dahil lamang sa pagpapakita o pagpaparamdam ng tunay na damdamin. Hilig natin mga kakesohan sa musika, palabas o babasahin. Pero para manggaling mismo sa iyo, ang tunay mong nararamdaman, nakakahiya. kahibangan nga ba? Nakakabaliw.

Maaring OO, kakesohan nga. Kesong hindi magpapayaman saiyo, Kesong hindi ka papakainin, kesong maari pang maging balakid upang makamit ang sukat ng tagumpay na hinihiling ng mundo. Ang punto ko dito ay simple lang, bakit kailangan ng tao mahiya magpakakeso kung tunay naman niya itong nararamdaman? Ano nga ba ang nakakahiya kung sasabihin mo ang totoo mong nararamdaman para sa magulang, kapatid, kaibigan o iyong minamahal? Maghihintay ka na lamang ba kung wala na sila? Maari kaya na ang kakesohan na ating itinatago, ikinakahiya o iniiwasan ang susi sa tunay na kaligayahan o kasiyahan ng ating puso’t kaluluwa? Ang dahilan kung bakit tayo nabubuhay at nais patuloy na mabuhay?

Hindi ako ma kesong tao. Nagtatanong lang naman.

Hmmm… Isip isip…..

Keso ano? Keso Kasi! Keso Dapat.

(*pati ata ang blogspot ayaw sa kakesohan...Lolz
Ayaw lumabas ang word verification pag comment embedded sa post.
Naayos ko na. Sa lahat na nagtry. Maraming salamat.
Please check yours too kasi marami rin ako nadaanan na ayaw. tnx!)

HIndi na kita mahal...

2009-02-22T14:13:00.001+08:00

(Ito ay ang pagpapatuloy Pusong Nalilito... Batay sa totoong buhay ni Mark, Elsa at Riza. Katunayan, sa mga oras na ito, patuloy pang nadadagdagan ang mga kaganapan na bumabago sa kanilang mga kanya-kanyang buhay…)

Ramdam na ni Elsa ang paparating na ang denubyo. Isang kakaibang pakiramdam ng lamig,na tila tumatagos hanggang sa kasuluk-sulokan ng kanyang kaluluwa. Lamig na dala ay walang puknat na pangamba, mga makukulit at ma-pangasar na bulong na umaalingawngaw sa buo nyang pagkatao. Pilit hindi anigan ng tingin ang mga maiitim na halimaw na pumapaligid sa kanya. Nag bibingi-bingihan sa mapanlait na katotohanan. Lumulutang sa kawalan ng walang kasiguruhan. Nanginginig. Pinagpapawisan. Pilit hinahabol ang hinga.

Dumating na ang araw na kanyang kinakakatakutan. Araw na kung tutuusin ay hinding hindi niya inasahan. Kung saan ang minsan na mundo na kanyang ginalawan ng mapayapa at tiyak, kumpante at masaya ay magbabago na. Isang pagbabago na uukit magpakailanman sa kanyang puso at isipan. Isang pangyayari na magiging malaking impluwensya sa mga susunod na desisyon at mangyayari sa kanyang buhay. Mapait at sapilitang pagbabago ng kanyang pagkatao.

Friday the 13^th. Araw ng kamalas-malasan. Nagpasama sa akin si Mark upang ihatid kay Elsa ang katotohanan na kanyang nadarama. Ayoko sana sumama dahil alam ko masakit ang susunod na mangyayari, hindi ko na dapat pang masaksihan iyon. Ngunit pinilit ako ni Mark. Inaasahan niya ako na alalayan si Elsa na malapit rin naman sa akin. Kahit dinahilan ko na ang lahat na pwede kong idahilan, maghihintay raw siya. Late na ako dumating, mag 9:30 na nang gabi noon. Inabot ko silang nag-uusap na. Sa isang madilim na lugar sa Paco park. Mata sa mata. “Hindi na ako masaya sa iyo, hindi na kita mahal Elsa”. “Ayoko na, Tama na” walang emosyong pagkakasabi ni Mark. Kalmado at sigurado. Walang halong kung ano-ano pa.

Nanahimik ako sa isang tabi. Lumayo na ako sa kanila. Napatingin sa langit na nuong gabi na iyon ay maulap. Walang bituin, walang buwan na makita. Ang tanging meron lang ay ang inggay ng mga maliliit na insektong nakatira sa damuhan at puno ng park na iyon. Napakasakit ng mga oras na iyon para kay Elsa. Isang kundisyon kung saan hindi mo mawari ang pakiramdam mo. Galit. Asar. Habag sa sarili. Duda. Inis. Piliit inaalam ang mga dahilan sa mga nangyayari. Pilit humawak o hatakin muli ang pag-ibig na minsan ay kanyang kanya lamang. Pag-ibig na akala niya hinding hindi siya iiwan. Isang biyaya na kanyang maraming beses pinabayaan, at ngaun nagdesisyon na siya’y lisanin.

Wala akong magawa. Pilit ko man ibuhos lahat ng aking karanasan at nalalaman. Wala itong epekto. Walang anumang salita ang makapagpapagaan sa isang tao na nilisan ng kanyang pinakamamahal. Lalo na’t ilang araw na lamang sana eh mag aapat na taon na ang kanilang relasyon. Pakiwari ko kay Elsa, para syang buhay na katawan na walang kaluluwa. Lumulutang. Hindi alam kung saan patungo. Ang normal na takbo ng buhay ay biglaang nahinto. Ang minsan na malinaw na daan ay napuno ng alikabok ng nakaraan.

Napakahirap sabi ko sa sarili ko. Napakasakit. Sana kayanin niya. Ang mga susunod na mga araw, linggo at buwan ay hindi magiging madali. Sa kanya at sa mga taong nakapaligid sa kanya. Para siyang isang naglalakad na “black hole” kung saan parang hinihigop niya lahat ng sama ng loob sa paligid. Na kahit ang pinaka makinang na bituin o animo'y liwanag ay hindi makatakas sa bagsik ng higop na ito patungo sa maitim at malamig na kawalan. Pinagsakluban ng langit at lupa. Nakakahabag. Nakakainis. Hindi mo alam ang pwede mong gawin. Kung may gagawin ka man, alam mo baliwala ito. Dahil na kay Elsa na ang bola kung paano siya makakabangon rito.

Mas mabuti pa raw ang mamatayan. Merong burol at libing. Kung saan ang ataol ang magpapatunay ng isang pagwawakas. Kung saan ang libingan o puntod ay tanda ng tunay na katapusan. Naalala mo pa ba ng huli kang iniwan ng iyong kasintahan? Naalala mo pa ba kung paano ka naka move on? Kung paano ka bumangon matapos ang lahat-lahat? Paano mo nga pa tatakasan ang mga halimaw ng depression, denial, anger at self-pity? Nagmamakaawa. Pipilitin magbago. Dumadalangin sa Diyos na tila hindi nakikinig. Nabubuhay sa mundo na para bang walang pakialaam sa kinasasadlakan mo.

Huli na ang lahat…“Hindi na kita mahal…”

(itutuloy….)

ORIGINAL POST DATE: 2/20/09
UPDATE 2/22/09: Medyo nawala ako bahagya sa sirkulasyon gawa ng pagtindi ngayon ng depression ni Elsa. Hindi ko mawari. Sinisiraan na niya si Mark at ako. Pinagdududahan ang lahat sa kanyang paligid...

Buhay Ko. Buhay Mo.

2009-02-19T03:35:00.009+08:00

Sa aking pagtanaw at pagtitig kanina sa langit, habang papauwi sa bukirin, napansin ko nanaman ang mala-dyamenteng kinang ng planetang Venus. Sa mga buwan ng Enero hanggang Marso ito pinakamatingkad sa langit. Sa pagitan ng takip-silim hanggang hating gabi. Ito ang tinatawag na “evening star”.

Kanya-kanyang pangalan, pinagmulan, identidad, suliranin, pangarap at kagustuhan. Kanya-kanyang buhay. Ito ang isa sa mga realidad ng buhay. Kanya-kanya. Napaka simpleng kunsepto kung tutuusin. Ngunit naisip ko lang, sa simpleng kunseptong ito nagmumula ang maraming sama ng loob o problema na hindi naman dapat bigyan ng tuon. Mga hadlang upang makita ang katotohanan.

Oo. Sabi nga ng isang awit “Walang sinuman ang nabubuhay para sa sarili lamang”, sa ingles naman, lagi nating naririnig “No man is an island”. Hindi ito ang punto ng post kong ito. Totoo. “Man is a social animal”, kailangan niya makihalubilo sa kapwa tao, ngunit sa maraming pagkakataon sa ating buhay, ang pakikihalubilo na ito ay sumosobra sa paraan na hindi natin napapansin. Sumosobra sa kung ano at alin ang dapat problemahin sa isang pang kapwa nilalalang, mapa pamilya, kaibigan, ka-opisina, kabrakada o kahit sa pag-ibig.

Mga pamilyang nagkakawatak-watak. Mga kaibigan na nagkakaaway-away. Pag-ibig na nauuwi sa kawalan. Mga patapon ang buhay. Mga nawawalan ng gana sa kanilang ginagawa. Mga nalilito sa kanilang pupuntahan o dapat gawin.

Kung ating susuriin ng mabuti, ang bawat pakikibaka ng ating puso at isip ay nakabatay na sa iba…

Para sa kanya, para sa iyo…
Laging kasalanan nila…
Laging gawa niya…
Laging siya or sila kasi….

Kung mamalasin ka pa at mag papaka emo. Ma de-depress ka. Na tipong tinatali mo na ang iyong sarili pati mga galaw mo gawa niya or nila. Na pati ang kasiyahan mo eh nakasalalay na sa iba. Sobrang pagmamahal. Sobrang concern, Sobrang pakikialam. Sobrang pagmamarunong. Sobrang pagmamalinis. Sobrang kahibangan! Madalas sa hindi naranasan na natin ito at patuloy parin mararanasan. Ang epekto kaguluhan, ang mailto sa bawat problema o pagsubok na dumadating sa ating buhay. Pagkawala ng control sa buhay. Eh paano ka mo nga ba ma kokontrol ang buhay mo kung sa iba ka nakatuon? Buhay nila ang nais mong kontrolin? Kalokohan diba! Isip-isip!

Normal lang ito kung tutuusin. Ngunit nakaktuwang isipin na sa lahat ng ito. Sa paghahanap ng liwanag sa dilim, hindi natin lubos maisip na suriin muna ang ating mga sarili. Mas iniisip natin ang pwede o dapat gawin ng iba. Para bang nakasalalay na sa iba ang kasiyahan at kagalakan ng iyong buhay. Kung mararapatin lang natin tignan ang makinang na bituin sa ating mga puso, at bigyan tuon ang mga dapat ayusin sa ating sarili, malamang sa hindi ang kinang na ito ang siyang lilitaw na pinaka matingkad na bituin langit. Ang siyang magiging gabay sa anumang landas na ating nais tahakin.

Sa mga suliranin na bumabagabag sa iyong puso at isip, ilan nga ba dito ang masasabi mong may control ka? Sa patuloy mong pakikibaka sa pang araw-araw mo na buhay, ilang beses ka nababadtrip gawa ng iba? Sa mga hangarin mo sa buhay, ano nga ba ang pumipigil sa iyo upang ito ay marating? Naitanong mo na ba ang iyong sarili kung ikaw mismo ang gumagawa o may kagagagawan ng iyong kinasasadlakan? Na nasa iyong mga kamay ang tunay na kagalakan at kaganapan ng iyong buhay?

Buhay mo. Buhay ko. Ito ang buhay natin.

25 ni Orakulo

2009-02-17T03:10:00.000+08:00

25 na bagay tungkol kay Orakulo. Hmmm… Paano nga ba yun?
Para sa isang Manghuhula na may lolang spiritista?
Nabubuhay sa kalawakan sa dako paroon.
Sakit sa ulo! Baka mawala ang kapangyarihan ko.
Siya tama na nga…. GAME NA! Hehe…

25 TRUE LIES SA BUHAY NI ORAKULO

1. Mahilig ako sa lahat ng klase ng sining. Magaling ako sa visual at self-expression arts tulad ng painting, photography, drawing, sketching, sculpture charcoal art at abstract works. Katunayan nagging myembro pa ako ng isang grupong sikat sa buong mundo sa mga ganitong laranggan. Mahina at nakakahiya ako sa performing arts lalo na sa theater at music. Mahal ko ang musika, pero sadyang hindi ako mahal nito. Kakalungkot.

2. Sadya atang wala ako ng nagpasabog ang Diyos ng katalinuhan sa mundo. Sikat ako sa lahat ng eskwelang pinasukan ko. Pasaway kasi. Laging nasa last two sa anumang ranking ng buong batch. Matigas ang ulo at laging may sariling mundo, minsan nasa ibang planeta pa. Pero sinalo ko lahat ng biyaya ng ka-weirdohan. Sa sobrang pag ka weird, nagawaran ng maraming paranggal ng mga mortal na barkadang hunghang sa paligid.

3. Mahilig ako kumain ng matatamis. Ayaw na ayaw ko yung mga maalat. Mapa ulam man ito o desert. Oo. Merong maalat na desert. Maniwala ka.

4. Pinangarap ko minsan na maging astronomer, doctor, piloto, negosyante at abugado ng sabay-sabay. Nagising na lamang ako sa katotohanan na mas bagay ako sa bukirin na nagsasaka na may simpleng buhay. No choice kasi, bopols eh. hehe

5. Ayaw na ayaw ko ng gatas. Sa katunayan, kailangan pa dati ako habulin ng nanay ko para lamang uminom ng gatas. Hindi naman ako lactose intolerant. Intolerant lang ako sa tsupon.

6. Hindi ako makatulog kung hindi bukas ang ilaw. Hindi naman ako takot sa dilim pero ganun lang talaga. Pagtulog na ko, saka mo patayin. Nakahubad ako matulog. As in walang saplot. Kaya kong uminom kape bago matulog at walang epekto ito.

7. Ganun din sa inggay. Kailangan ko may naririnig ako habang pinipilit matulog. Ayaw na ayaw ko matulog na walang sounds. Ma pa crash metal man yan okay na.

8. Magaling ako mag sinungaling. Katunayan nag sisinungalaing ako sa mga oras na ito. Halata masyado kung nagsasabi ako ng totoo. Nakakainis. Masakit sa ulo mo at ulo ko. Hindi ba?

9. Hindi ko hilig ang prutas. Ang tanging nakakain ko lang eh saging.

10. Mahilig ako sa gulay. Lalo na yung mga hardcore na gulay. Ano yun? Yun yung mga naglalaway, mapait, at green na green. Hindi gulay ang repolyo at kung ano anong sikat pag pumupunta ka ng baguio. Sabi ng nanay ko pampatalino daw ang gulay. Hindi ako naniniwala. Walang epekto sa akin ang gulay.

11. Tamad ako pumasok nuong college. Katunayan hindi ako kumokopya ng notes. Walang laman ang notebook ko paglabas ng classroom. Ang tangging dala ko lang ay tape-recorder. Ganun ako ka tamad. Pero gimmikero ako. Panalo lagi pag dating sa anong pwedeng gawin sa bakanteng oras.

12. Hindi ako marunong magluto. Mahilig ako tumikim ng pagkain, kung ano ano, walang pinipili. Katunayan, dalubhasa ako sa laranggan ng pag sabi kung ano ang masarap sa hindi. Normal at kakaiba. Kaya pag may handaan na espesyal, lagi akong nasa kusina upang maging kinakatakutang hurado ng mga ulam.

13. Varsity ako sa basketball at archery nuong college. Nagka medalya rin at nag laro sa palarong pambansa ngunit nabokya. Frustration ko ang swimming at table tennis. Haaaay.

14. Marami na akong napuntahan sa pilipinas. Wish ko rin makapagbyahe sa ibang bansa lalo na ang europa at africa. Mahilig ako mag travel kung saan saan. Kahit back pack lang solb nako. Kelangan ko lang dala ang comfort pillow ko o malong para hindi ako mamahay. Nature tripper ako.

15. Hirap ako matawa sa mga mababaw na jokes. Sobrang seryoso kong tao. Pero mas madali ako matawa kung may inaasar ako na hindi nila pansin inaasar ko na sila.

16. Kailangan muna lumindol ng intensity 12 bago ako kabahan at mapraning kung ano ang gagawin. Pero madali ako mataranta sa simpleng pagbabago ng daily routine or schedule ko.

17. Maaga ako nilapit ng aking mga magulang sa simbahan at sa Diyos. Pangalawang tahan ko na simbahan. Pero kahit na minsan hindi pumasok sa isip ko ang mag pari. Katunayan, mas nagging malapit ako sa kunsepto ng supernatural na nuong college nakasama pa ako sa tinatawag ngaun na spirit questors.

18. Hindi ako mahilig makipaglaro sa mga kababata ko. Nangolekta ako ng marvel comics. Lumaki ako kasama ang superfriends, Saturday Fun Machine sa Channel 9, Sesame Street, Bioman, Shaider, Voltron, Voltez V, Batibot etc. Eto ang kabataan ko. May collection ako ng Gi Joe at Magic Cards. Adik ako sa Dragon Ball Z.

19. Mahilig ako sa mga pets. Meron akong baboy, manok, kambing at baka sa aking bakuran. May pusa din akong laging kasama na ang pangalan ay choco. Katabi ko siya matulog. Pangarap ko umabot sa libo libo ang mga alaga kong hayop. Kahit bahay kubo basta may satellite dish at internet connection pwede na yun. hehe

20. Naniniwala ako sa astrology. Mga zodiacs (Aries, Leo), feng shui at mga pangitain sa kalikasan. Hindi kasi tatagal yan ng ilang libong taon kung walang basehan. Pero hindi ako nataya ng lotto, o bumibili ng mga bagay na pang pa swerte. Kalokohan yun.

21. Hindi ako mahilig magbasa o makinig ng anumang lecture. Mas natututo ako sa pagmamasid at pag titig sa paligid at mga bituin tuwing gabi. Lalo na sa panunuod ng mga palabas sa sinehan at telebisyon. Naririndi ako sa balita.

22. Matalas ang aking pakiramdam sa paligid. Madali kong na pipick up ang anumang scene o kayay tunog o salita na hindi ko naman sinasadya na maalala. Kaya madali ko rin nararamdaman kung ano ang totoo sa hindi. Sa lahat ng aking hinulaan, 99 percent mali ako. Kaya marami nagpapahula sa akin.

23. Kaya ko makipagtalo magdamag para patunayan sa iyo na ang upuan na nakikita mo ay hindi upuan. Pero madali ako susuko kung pagtataluhan natin ang ibig sabihin ng isang bugtong o palaisipan.

24. Madali ako ma impress. Galante ako sa puri.

25. Simpleng tao lamang ako. May mga simpleng pangarap. Simpleng kasiyahan. Bagama’t kapos sa mga material na mga bagay sa mundo at nagnonose bleed pag pinipilit ko mag ingles. Kaya ko naman mag chinese, japanese, german, french, spanish, at italian FOOD pag gutom. Syempre libre ng mga kaibigan ko. La ko pera eh. Haaay. pautang…huwaaaaa!

Alin ang Totoo? Alin ang Kasinungalingan?

Ang masasabi ko… TOTOONG TAO AT ALIEN AKO. Hehehehe! =)

* Nais ko lang iparating kay Dylan na nahirapan ako dito. Salamat nag enjoy ako. =p

Mahal ko... (Valentines Date)

2009-02-14T23:47:00.005+08:00

Mahal ko,

Kauuwi ko lang... Kasama ko hanggang hatinggabi si Mark, Elsa at Rey sa “batcave” sa resort na minsan ay tinawag nating “ground zero”. Galing si Mark sa Manila Cathedral, kasama si Riza. Awang awa ako kay Elsa, ramdam ko ang sakit na dinaranas niya, pero alam ko malalagpasan niya rin iyon. Sana. Ayos naman ang mga sinabi ni Rey, natawa nga ako kasi ngaun ko lang narinig si Rey magmura ng ganun ka lutong para bigyan supporta si Elsa. Kilala mo na man iyon. Kahit ako ibinigay ko na lahat ng pwede ko ibigay kay Elsa, sana nga nandun ka at alam ko marami ka pwedeng maipayo o masabi para makatulong sa nararamdaman niya. First time kasi ni Elsa sa ganitong sitwasyon. Sobrang saya ni Mark, hinahanap ka nga sa akin, sabi ko pinagpahinga na kita kasi medyo napagod ka sa date natin, galing ka panaman sa sakit. Ininum mo na ba medicines mo? Nag-aalala ako sobra. Kung pwede lamang ipasa ang karamdaman na iyan, buong puso kong tatanggapin. Alagan mo naman please kasi ang sarili mo ha? Huwag matigas ang ulo...

Mahal ang saya saya ko! Habang nagmamaneho ako pauwi kanina, kusang paulit ulit nag pla-play yung valentines date natin sa utak ko. Parang “last song syndrome”! Kahit sa araw-araw pakiramdam ko eh valentines mula nang nakilala kita, di ko lubos maisip na ang ligaya at pagmamahal na aking nadarama ay hindi pa pala sukdulan. Parang kada araw na lumilipas, mas lalo pa itong nadadagdagan. Para bang yung tingin kong todo na, eh hindi pa pala. Haaaay! Ang sarap sa pakiramdam. At laking pasasalamat ko sa May Kapal na ika’y aking natagpuan. Siguro nga. Sana nga. Ito na yung walang hanggang na sinasabi nila. Napakapalad ko sa iyo. Sa tagal tagal ng panahong paglalakbay, sa dami ng lugar na akin ng napuntahan, sa iyo ko lamang naranasan ito. Tunay at lubos na pakiramdam na walang duda, pakiramdam ng kapayapaan na nagbibigay dahilan sa lahat ng hindi ko maintindihan. Sa malikot kong isip, sa buhay kong minsan diko mawari ang pupuntahan.

Bakit sa tuwing ika’y nakikita tila kinakabahan ako? Kaba na puno ng saya na hindi ko maipaliwanag! Pagkasabik na tila ang tagal-tagal na kitang hindi nakita. Mula nang magkita ang mga mata natin kanina para sa ating date, parang nakasulyap nanaman ako sa langit. Pakiramdam ng nahuhulog muli. Na parang napapadpad ang aking kaluluwa sa kakaibang dimensyon. Na kung saan ang paliwanag ay hindi ko maarok. Na kung saan ang pag-ibig na nadarama ay sapat na upang sagutin ang lahat ng aking tanong…

Nagustuhan mo ba ang mga pulang-pulang rosas na ibinigay ko? Ako mismo ang nagtanim at nag-alaga ng mga iyan, pinitas sa saraling hardin na ipinangalan ko na sa iyo. Bago paman ako pumunta sa inyo kanina, buong tiyaga kong tinangal ang kada tinik sa mga bulaklak. Nasugatan at nasaktan man ako nang maraming beses kakamadali, mas gugustuhin ko na iyon, keysa naman ikaw ang matinik at masakatan. Hinding hindi ako papayag na mangyari iyon, hindi ko kakayanin…

Nagustuhan mo ba ang cottage natin sa tabi ng dagat? Natuwa nga ako nung isang linggo nang ipareserve ko ang cottage na yun. Iyon ang paborito kong lugar sa tuwing mag i-iscuba ako sa anilao. Kitang kita ang malawak na dagat at mga karatig na maliit na isla. Iyon ang pinakatutok ng burol sa resort. Medyo nakakapagod umakyat paitaas. Kaya binuhat na kita kanina. Galing ka panaman sa sakit Tawa ka ng tawa kasi alam mo tagaktak na pawis ko, pero kung alam mo lang kung gaano kasaya ako tuwing nakikita kitang nakangiti at puno ng saya. Parang kada halak-hak mo sumasabay ang puso ko. Wala akong magawa kundi titigan ka at namnamin ang kada minutong dumaraan na parang ang bilis. Mabilis pero parang tumitigil ang oras. Hindi ko mawari!

Napakaswerte natin. Tayo lang pala ang mga guests kanina sa beach resort na iyon. Ang tahimik ng paligid. Ang ganda ng panahon lalo na’t malapit na mag-sunset ng tayo’y dumating. Napakapayapa. Ang malumanay na tunog ng alon at huni ng mga ibon pauwi na sa kanilang mga pugad. Ang maginhawang hangin na payapang dumadapo sa ating mga mukha habang ini-enjoy ang katahimikan kasabay ng pag-lubog ng araw sa dagat…

Sorry ha, ang daldal ko kanina! Nakakahiya. Hindi na kita pinasingit magsalita. Dire-diretso ako na parang wala nang bukas. Hindi ko kasi mapigilan ang aking sarili. Parang kada minuto na dumadaan eh kulang para masabi ko ang gusto ko sabihin… para maipaliwanag ang aking nadarama… mga pangarap para sa ating dalawa. Sapat na ang tingin at ngiti ng iyong labi habang nakahiga ka sa lap ko upang malaman ko na naririnig at naiintindihan mo ang kada salita na lumalabas sa aking bibig. Hindi ko maintindihan ang aking kasiyahan habang hawak ko iyong isang kamay, habang ang isa naman ay pinapadaan sa iyong buhok, pilit pumapawi at humihigop ng lahat ng pagod, kaguluhan at kalungkutan na iyong nadarama… Hindi ko na isasama pa dito ang mga sumunod na nangyari. Sa ating dalawa na lang iyon, kung saan itatago ko habang buhay sa aking puso ang mga oras na tila ang dalawa ay tunay na nagging iisa…

Mahal maraming salamat. Hindi ko ma express sa mga salita ang aking nadarama. Hindi ko ito maintindihan. Hindi ko rin lubos ma isip na posible para sa akin ito. Hindi ko alam kung tama ba o mali. Ang alam ko lang masaya ako nandyan ka at nakilala kita. At dahil dun ramdam ko at alam ko mas nagiging mabuti akong tao gawa mo. Hindi ko talaga alam. Pero sana batid mo na naririto lamang ako para sayo. Kapiling ka lagi. Malapit o malayo man. Para ikaw ay alagaan, ikaw ay samahan. Ika’y saluhin at ika’y paginhawain. Ang dami kong gusto sabihin. Sobrang dami kulang ang oras sa buhay na ito, pero sa lahat ng iyon, simple lang lang naman ang katotohanang nanahan na sa aking kaluluwa….

Mahal na mahal kita…

And I’ve never felt anything so sure in my entire life…

-Orakulo

* Kailan mo huling ipinaalam sa mundo ang pag-ibig mo sa mahal mo? Ti-natag ko ang lahat na babasa nito. Sige nga... Say what you mean, mean what you say. An Open Love Letter. Sa mahal mo, sa mamahalin mo, sa nameet mo, sa hindi mo pa nameet. Sa pinag-breakan mo. Just let it out, "How do i Love thee"...

Malas sa Pag-Ibig

2009-02-13T02:29:00.006+08:00

Friday the 13^th! Araw ng kamalas-malasan. Isang tradisyong naipamana ng kanlurang bahigi ng mundo sa pamamagitan ng kwento, telebisyon at sinehan. Isang araw kung saan ang salitang “ingat” ay binibigyan pansin sa bawat pagpapaalam. Isang araw na masasabing karamihan ay sensisitibo sa mga magiging kaganapan sa loob ng 24 oras. Nagmamamasid. Nakikiramdam. Handang i-ugnay ang anumang di kanaisnais o di inaasahang pangyayari sa sinumpang araw na ito. Araw na tila ang swerte ay hindi hinahanap, bagkus malas ang nais makita.

Bukas February 14 na. Valentines day. Araw ng mga puso. Araw ng mga nagmamahalan. Nakakatuwang isipin na bago sumapit ito, kailangan mo muna lampasan ng matagumpay ang sinumpang araw ng Friday the 13^th sa taong ito. Kaya naman natuwa ang malikot kong utak nang makita ko ang kalendaryo noong nakaraang linggo. Meron nga bang tinatawag na malas pagdating sa pag-ibig?

Sa mga pare at mare, siguro naaalala pa natin yung mga panahon na sinubukan natin mang ligaw at nabasted. (Oo, uso narin dati ang mga chicks ang nanliligaw) O kung sa iba naman ang style eh nagpapapogi, nagmamaganda o nagpapapansin pero hindi rin bumenta sa kanilang prospect. Meron din naman yung tipong nag-antay ng pagkatagal-tagal para lamang malaman na nauwi sa wala ang paghihintay. Mga torpe at torpa. Paasa at umaasa. Mga “deny-to-death”. Mga playing safe. Insecure at sobrang secured.

Sa mga nasa relasyon at nagnggaling sa relasyon: Martyr. Santo. Demonyo. Under. Over. Tanga. Manggagamit. Ginamit. Baliw. Immature at over-matured. Saddista at masochista. Manyak at walang alindog. Nananakal at nagpapasakal. Nanloko at nagpaloko. Nagtatanan at Nilalayasan. Nagpapakasal at naghihiwalay. Nangangaliwa at ngangatlo pa! Meron din ngangapat sa kapwa lalaki o kapwa babae pa. At meron din yung nawawalan ng gana at sobra sa gana. Umiintindi at di-nakakaintindi. Naiintindihan at di-maintindihan. Kamalasan nga naman sa pagibig!

Ngunit sa kabila nitong lahat, bakit patuloy sumusugal ang bawat isa atin sa ngalan ng pagmamahalan? Sleepless nights. Sakit ng ulo. Paranoia. Galit. Sumbatan. Stress.Tampuhang walang kakwenta-kwenta. Murahan pa nga kung minsan. At kung mamalasin ka pa, may sampal at suntok pang kasama. At lahat ng ito nagmula dahil sa isang desisyon o pakiramdam. Nais mo magmahal at mahalin pabalik. Pero bakit ganun? Paano nangyayari na isang napakagandang bagay tulad ng pag-ibig eh mauwi sa ganun? Lohikal bang isipin na ang lahat ng malas na ito ay sarili nating kagustuhan dahil tayo mismo ang nagsimula nito? Nagtanim ka ng mais, aani ka ng talahib?

Kamalasan sa pag-ibig… Fri the 13^th sa Feb 14^th…. Sa aking palagay, walang kamalasan sa pag-ibig. Tayo mismo ang gumagawa ng kamalasang na iyon. Tulad sa araw naito, ang pokus natin ay kung ano ang malas, at ang swerte ay tila nasa isang tabi hindi pinapansin.

Kahibangan nga naman ng mga tao! Pag-ibig na nga, hahanapan o gagawan pa ng malas. Eh ano ba talaga gusto mo?! Baka nalilito ka lang. Kaya ka nagkakanda malas-malas. Yun lang yon! Loko ka pala eh. Itawa mo na lang.

Bwahahahaha…..tsaka ka mag huhuhuhu! LOLZ!

Sabi ng Lola kong spiritista “…tanging Tunay na Pag-ibig lamang ang pa-ngontra sa kamalasan sa buhay…” It does make sense. Salamat po!

INGAT! Maligayang Araw ng Malas sa Ating Lahat! =)

Soulmates... Naniniwala Ka ba?

2009-02-12T00:06:00.000+08:00

Sa dinami-daming mga nababasa nating mga fairytale, hanggang sa mga teleserye na napapanood sa telebisyon, hanggang sa mga nobela na tinaguriang bestseller at mga pelikulang box-office hit, hindi makakaila na lahat tayo may konsepto ng salitang SOULMATE...

Soulmate... Isang nilalang na tila bagang nakalaan para sayo. Isang tao sa bilyon-bilyong tao sa mundo na patuloy na humihinga kada araw. Kapareha na itinakda ng tadhana na syang tunay na magpapakumpleto sa pagkatao at kaluluwa mo. Pag-ibig na perpekto sa isang hindi perpektong mundo...

Sa ating patuloy na paglalakabay sa agos ng buhay, marami sa atin ang nakaranas ng umibig. Marami narin sa atin ang sinuwerte na ibigin pabalik ng ating minamahal. Ngunit sa mga karanasan nating ito (sa mga nasa relasyon at nanggaling sa relasyon) masasabi mo nga ba na kinakasama mo ngayon, ang hinahalikan at niyayakap mo, ang siyang sabihan mo na I LUV YOU ay ang soulmate mo? Hmmm... Paano mo nga ba malalaman kung ang iyong minamahal ang siyang nakatakda sa iyo? Paano mo masasabi na ito nga ang para sayo at hindi ka nag sasayang ng oras na iyong iginugugol para sa kanya?

Maraming konsepto ng Pag-ibig ang tao. Ano nga ba talaga ito? "One-sided" na pakiramdam lang ba ito na ating nararamdaman? Ito ba ay isang temporary "moment" na kung saan ang dalawang kaluluwa ay tila nagkakasundo na magmahalan? Na kung sakali bumitaw ang isa o di kayay manlamig ang isa, ibig sabihin ba nito ang pag-ibig lumilipas na din? O di kaya'y ito ay isang kahibangan lamang ng tao upang punuuin ang kalungkutan ng pagiging mag-isa?

Sa lahat ng mga tanong na ito, masasabi natin isa lang ang "common" sa lahat. Eto ay ang punto ng hindi kasiguruhan. Totoo. Walang tinatawag na "sure ball" sa mortal na dimension na ating kinasasadlakan. Kaya tama rin kaya na hindi dapat isarado ng tao ang kanyang utak sa kunsepto ng soulmate?

Since many need soulmates in specified time frames,

they focus their searches to lessen the wait.

Sadly they don’t know that escaping their destiny

is harder than waiting to uncover their fate.

This sacred salvation is a divine revelation

at the moment two souls recognize --

that this magical reunion of soulmates

is a union with God in disguise.

Sa aking pagmumuni-muni sa walang katapusan kong mga tanong, napagtantuhan ko na OO, naniniwala akong lahat ng tao ay may itinakdang soulmate. Isang soulmate na siyang tunay na nakalaan para sa kanya. Nakalaan na magkaintindihan, magkasundo, magmahalan, magtulungan at higit sa lahat magbigayan sa lahat ng pagkakataon na kanilang pagsasamahan sa mundo at sa susunod na buhay. Hindi ko sinasabi na ito ay isang "perpektong" relasyon na kung saan ang walang tampuhan o gulo na maaring mangyari, ngunit masasabi ko na ito ay perpektong relasyon dahil sa bawat gusot na kanilang pinagdadaanan, ito ay nauuwi sa mas matinding pagmamahalan at pagkakaunawaan. Ito ang kunsepto ko ng Tunay na Pag-ibig. Pag-ibig na siyang nagdudugtong sa dalawang kaluluwa.

Sa aking paningin, lahat tayo nabibigyan ng pagkakataon upang matagpuan ang soulmate na nakalaan sa atin, ngunit sa maraming dahilan na tayo madalas ang gumagawa, nabubulag tayo sa pagkakataon na ito, pagkabulag sa ating mga maksariling hangarin, kung kaya't mas marami ang lumipas sa mundo na hindi nabiyayaang maramdamang makapiling ang nakatakda para sa kanila. Kung tutuusin 1 : 5.1 Billion. Mas possible pa tamaan ng kidlat at tumama ng lotto ng 5 beses magkakasunod. Pero kaya nga tinawag itong "Magic" o di-kaya "Miracle". Kailangan mo maniwala upang ito ay makita.

Paano ngayon ang mga nasa isang relasyon? Soulmate mo nga ba yang kinakasama mo? Nag-aaksaya ka nga ba ng oras sa kanya? Minamahal mo siya, ngunit siya nga ba ang nakalaan para sayo? Paano na ang Soulmate mo? O Marami kang Soulmate? Naniniwala ka nga ba?....

I Found You

2009-02-11T22:39:00.000+08:00

I have come this far to tell you out loud
My love for you is true and proud
I do not wish to take you away
But to hold your hand for you to stay

Stay with me despite distant shores
For love awaits our weary doors
I do not know you, have we met?
Why this feeling so pure and set?

Months have gone, days have passed
Yet your presence has grown to forever last
I long to see and hug you in the end
To welcome you home where true love will send

I wish you well from my heart that's true
For in my dreams I'm always with you
Time will pass as it always do
But time has stopped the day I found you

Pusong Nalilito...

2009-02-10T22:52:00.000+08:00

Ang pag-iibigan ng dalawang puso ay tunay na masasabing hindi parte ng mundong ito. Ito ay yung mga panahon na tingin mo kumpleto ka. Masayang masaya ka dahil meron kang minamahal, at minamahal karin nito pabalik.

Ngunit sa bawat relasyon, may mga pagkakataon na dumadating na tila ang isa ay naghahanap ng pupuno sa pagkukulang ng isa. May mga pangyayari na hindi sinasadya, at mga sitwasyon kung saan bigla pumapasok ang duda sa minsan ay inakala mong "perfect" and "secured" relationship.

Naranasan mo na bang lokohin ang iyong mahal?
Naranasan mo na bang maloko ng iyong iniibig?

Ito na siguro ang pinakamasakit na ating mararanasan sa ating buhay. Mas masakit pa keysa sa mamatayan. May iba tuluyan pang nababaliw o nagpapakatiwakal dahil dito. Ang hindi kayanin o lubos maisip na magagawa ito ng isang tao na pinagkatiwalaan ng kanilang puso.

Si Mark ay matalik kong kaibigan. Girlfriend niya si Elsa na kung saan mag fo-four years na sila sa darating na isang buwan. Maganda ang chemistry ng dalawa. Para silang tunay na magbestfriend kung tutuusin. At sa tagal nilang magsyota, masasabi kong marami narin silang napagdaanan. Tulad sa anumang relasyon may mga pagkakataon din na sila ay nagkakatampuhan, nag-aaway at ilang ulit narin na nag-break tapos nagkabalikan.
Kung tutuusin, matindi ang pagmamahal ni Mark kay Elsa. Masasabi ko nga na martyr nga ito.
Si Elsa ay masasabing liberated na babae. Sa tatlong taon na kanilang pinagsamahan, maraming maraming beses nag nangaliwa si Elsa, at ilang beses narin siyang pinatawad ni Mark.

Para kay Elsa ang mga pangangaliwang kanyang ginawa ay gawa lamang ng pangangailangan ng katawan. Sex lang daw yun at hinding hindi niya maaring pakawalan si Mark. Si Mark lang daw ang tanging mahal niya at nais niyang makasama habang buhay. At si Mark naman, bilang isang lalaking matindi ang pasensya at tunay nga namang mahal na mahal si Elsa, laging nagpapatawad at umiintindi. At ako bilang kaibigan, suportahan ko na lang. Tutal mukha nga naman masaya talaga siya eh.

Eto ngaun, Si Mark may nakilalang bagong kaibigan na itago na lang natin sa pangalan na Riza. At pansin ko ang kasiyahan ng aking kaibigan kay Riza. Na tila sobra siyang excited sa kanyang nadarama. Na para bang nais pa niya lalong makilala si Riza ng lubusan. Ramdam ko ang kasiyahan at kasabikan ng kanyang puso. At para sa akin may karapatan din niya maging masaya lalo na sa lahat ng kanyang pinagdaanan...

Sa tingin niyo, ano nga ba ang dapat ipayo ko?....

(itutuloy...)

Si Andro...

2009-02-10T22:17:00.000+08:00

(Ang kwentong iyong mababasa ay batay sa tunay na karanasan. Ang mga pangalan at ibang detalye ay sadyang binago upang protektahan ang identity ng may akda)

“Dumating na ang tagapagmana” Eto ang nasabi ni Lola Anjang.

Si Minandro ay bunso sa limang magkakapatid. Mula sa pamliyang masasabing maginhawa at tahimik lumaki si andro. Paborito siya ng kanyang ama. Ang kwento ng kanyang ina, sanggol palamang si Andro, lagiging sinusigurado ng kanyang ama na siya ay gisingin at laruin pagkagaling sa trabaho….

Wala pang isang taon gulang noon nang unang nakapagbigkas ng salita si Andro. “Hindi karaniwang bata” ang malimit na sabihin ng mga amiga ng kanyang ina. Kung ang iba “tay” “nay” o “momom” ang unang salita, si Andro naman “Madyik”. Gawa narin siguro nito ng mga kwento ng kanyang ama gamit ang mga libro na binili pa sa ibang bansa at paglalambing sa tuwing ito ay darating upang ibigay ang pasalubong galing sa trabaho…

Maagang natuto si andro maglakad at magbasa. Kaya naman nang una siyang pumasok sa
eskwelahan mabilis itong nagging paborito ng mga guro. Hindi masasabing bibong bata si andro. Sa katunayan sa kabila ng kanyang napakamurang edad na dapat sana ay makulit at matigas ang ulo, siya ang batang masasabing may pagka “autistic”. Parang may sariling mundo na kung papansinin ay laging tulala. Blangko na para bang robot na ni re-record ang bawat bulalas ng kanyang mga guro. Ang kakulitan ni andro ay nakamamangha. Dahil ang kakulitan niya ay mararamdaman sa kanyang mga walang katapusang pagtatanong. Tungkol sa maliit at malalaking bagay na nakapaligid sa kanyang murang isipan…

Isang hapon pauwi mula sa eskwelahan, kasama si Ate Angel, napansin ni Andro ang isang kakaibang hugis ng ulap sa langit “Ate nakikita mo ba yung cloud na yun?”. Nairita si Ate Angel at naputol an gang kanyang pakikipaglandian kay Mang Totoy na nagdradrayb ng sasakyan. “Andro, pwede ba? Matulog ka na lang dyan sa likod! Isuot mo yang seatbelt mo. Huwag ka nang maraming tanong! Lintik na bata ka!”. Dali-dali naman sumunod si andro at ipinikit ang mga mata sabay yakab sa kanyang knapsack puno ng mga libro at notebook. Maya-maya pa, biglang may sumalpok na dumptruck sa kaliwang bahagi ng kotse tangay pati ang mga kaluluwa ni Mang Totoy at Ate Angel. Parang lata ng sardinas ang sasakyan na tinapakan ng higanteng paa…

Pagmulat ng mga mata ni Andro, nakita niya ang kanyang Lola Anjang at kanyang Ina na lumuluha sa sulok ng kwarto. Maraming nakakabit na kung anu anong aparato sa kanyang katawan. Walang nararamdamang sakit si Andro ng mga oras na yun. Katunayan, namangha pa siya sa mga hitsura at tunog ng mga gamit na sumusuporta sa kanyang patuloy na paghinga. Sa kabilang banda naman, pilit hinhanap ni Andro kung saan nangagaling ang tunog ng piano na tila nagpapakalma sa kanyang takot. Huni na para bagang umaawit ng kapayapaan at paghilom sa maliit na katawang nabugbog ng trahedya sa highway…

Makalipas ang ilang araw, nakapag salita na si Andro. Nakatinginan silang dalawa ng kanyang Lola Anjang at ito ay napangiti. Agad tinanong ng kanyang Lola “Apo ano ba nakita mo?” Laking gulat ni Andro “Ano po la?” “Ano nakita mo?” Tanong ulit ng matanda na puting puti na ang mga buhok na may makapal na salamin. “Ulap po na hugis kabayo na may katabing kandila” sagot ni Andro. Napatawa si Lola Anjang. “Kumain ka na… uuwi na tayo bukas”

(Itutuloy…)

Liham...

2009-02-10T10:00:00.000+08:00

Mahal kong Kaibigan,

Kamusta ka na? Sana nasa mabuti kang kalagayan...

Ramdam ko ang kaguluhan na tumatakbo sa iyong puso't utak...

Pakiramdam nang pagkalito, takot, pagod, kawalan ng gana, mga sikretong kahibangan na pilit mong ikinukubli sa iyong sarili at sa iba...

Pilit ibinabaon sa iyong "subconsciousness" kung saan tingin mo ito ay hindi makakaepekto sayo...

Masaya ka nga ba aking kaibigan?

Oo buhay ka nga... ngunit naranasan mo na bang mabuhay?

Alam mo nga ba ang dahilan kung bakit patuloy kang naglalakbay?

Alam mo ba kung saan ka patungo? Alam mo ba kung ano ang gusto mo?

Sa lahat ng nangyari na sa iyong buhay at pinagdaanan...

Sa bilyon bilyong tao sa mundo... Alam mo ba kung ano ang halaga mo?

Sa milyon milyong semilya ng iyong tatay, bakit ikaw pa ang nabuhay?

Sa libo-libong itlog ng iyong ina na nauwi sa regla, bakit ikaw pa ang naging sanggol?

Sa daan-daang araw na maraming namamatay, bakit naririto ka pa?

May isasagot ka nga ba?

- ORAKULO

* Ang blog na ito ay aking buong pusong inihahandog sa aking pinakamamahal.
Ikaw ang dahilan, ikaw ang patutunguhan, ikaw ang aking kayamanan...