Written by Us

"The greatest happiness of life is the conviction that we are loved...
for ourselves, or rather, in spite of ourselves." - Victor Hugo

This is our journey
We need not judge ourselves along the way
We are walking towards the same end
I want you to feel free to grow and change
and follow your life's path,
knowing that I love you for who you are and what you are.
Each step will define the story.
Each word of the story is written by US.
I miss you...

Pag-Subok sa Pag-Ibig

Habang nilalakad ko si Choco sa maliit naming bakuran, nakakita nanaman ako ng bulalakaw. Ngunit ang bulalakaw na ito ay hindi karaniwang napapansin ko. Ito ay tumagal ng mga tatlong segundo bago nawala sa kawalan ng gabi. Mapula ang kulay, hindi ang karaniwang puti na madalas makita. Sa aking pagkamangha, hindi ko na naisip mag wish. Ang naisip ko ang pelikulang “Armagedon” kung saan muntik tamaan ang mundo ng isang asteroid. Sabi ng mga syentipiko, hindi na tanong kung mangyayari nga yun, ang tanong eh kung kalian mangyayari muli. Ang susunod na katanungan eh handa nga ba ang mundo? Handa nga ba ako?....

Naihambing ko tuloy sa buhay pag-ibig ng tao. Hindi tanong kung darating ang pagsubok, kasi talagang darating yung punto kung saan ang kasiguruhan ay babalutin ng duda at pangamba. Maaring kagagawan natin mismo, o kagagwan ng ating minamahal. sinadya at hindi sinasadya, gawa ng pagkakataon at samu’t-saring dahilan na ni-minsan hindi pumasok sa ating isipan sa ka-initan ng pagmamahalan Maaring paghandaan, pero madalas ang paghahanda ay hindi sapat upang itigil ang mabangis na realidad ng totoong buhay. Parang isang galit na asteroid na animo’y galing sa kalawakan, naka “full-speed ahead” sa isang payapang planetang asul na tinaguriang tahanan ng magagandang alaala, matatamis na pangako at pangarap sa dalawang nagmamahalan.

Tinanong ko kamakailan lamang kung dapat nga ba sabihin sa mahal mo kung may kras kang iba. At kung kras ka rin nito, sasabihin parin ba o hindi na. Tanong kung may karapatan nga ba ang mahal mo na magtampo o magalit kung sakali malaman nito. Nakaktuwa ang mga reaksyon. Sa simula, parang napaka simpleng bagay, ngunit sa kalaunan nagging kumplikado. Ang lahat ng ito nagsimula dahil lang sa inakalang simpleng bagay tulad ng isang “kras”. Parang isang itim na binhi na baliwala, pero kung pinabayaan, sa kalaunan ay nagiging mabangis na peste.

Ang iba piniling manahimik para hindi maging kumplikado ang sitwasyon.
Ang iba naman nandigan na dapat maging totoo lagi sa minamahal mo.

Mapa 3^rd party, LDR at kung ano-ano pa. Ang pananahimik o pagpapakatotoo. Sa aking pagmumuni-muni. Naisip kong parehong tama at mali ito. Parehong tama dahil ang reaksyon ay nakabatay sa intensyon na pangalagaan ang relasyon ng dalawang nagmamahalan. Ngunit pareho rin na mali sapagkat hindi binigyan ng pansin ang personal na magiging epekto nito sa atin at sa ating minamahal, mabuti man o masama.

Maaring tama ang pagpapakatotoo, ngunit kung ito ay makaksakit sa damdamin at ibinigay sa hindi tamag oras, tama parin kaya ito? Maaring karapatan natin malaman ang totoo, ngunit handa nga ba tayong malaman ang totoo? Maaring ang pananahimik ay makakabuti para sa ati pero makakbuti rin kaya ito sa ating minamahal kung wala siyang alam sa mga nangyayari? Totoo nga ba na ang hindi mo alam ay hindi makakaapekto sa iyo?

Kinamusta ko sa aking huling survey ang “love-life” ng mga dumadaan. Kapansin-pansin na karamihan dito ay sumagot na “pinagtiya-tiyagaan” o kaya’y “pwede na”, ang sumunod naman sa pinaka-marami ay sumagot ng gusto ng "makawala". Napakaliit na porsyento ang sumagot na masaya silang tunay.

Sa aking pakiwari, ang isang pagmamahalan ay binubuo ng tatlong aspeto.

Ikaw, Siya at ang Relasyon.

Marami ang sadyang nakatuon lamang sa aspeto ng “relasyon”. Hindi na importante kung ang isa ay tunay na masaya pa, mapanatili o mapanindigan lamang ang “relasyon”.

Meron din naman nakatuon lamang sa aspeto ng sarili, habang masaya o may pakinabang, yun na ang importante kahit kung tutuusin wala namang pinupuntahan o katuturan ang “relasyon”, na pati ang isa ay nagtyatyaga na lamang.

At meron din nakatuon lamang sa aspeto ng kanyang “mahal”, kahit kung magpakatotoo ay hindi na ito masaya dito at bagkus awa, pride o hiya ang nagsisilbing dahilan upang ipagpatuloy ito.

Nakakalungkot isipin na maraming tumatagal na relasyon na kung tutuusin ay walang tunay pagmamahalan, kadikit nito ang walang tunay na kaligayahan ng puso’t isipan nila. Na para bang ikinulong ang mga sarili sa hawla ng kahibangan.

Naniniwala ako na kaakibat ng tunay na pag-ibig ang pagpapakatotoo at tiwala. Sa lahat ng aspeto nito. Ito ang susi sa isang ganap na pagmamahalan at kasiyahan. Bagama’t ang mga pag-subok ay hindi natin gusto at hindi mapipigilan, ito rin ang mga pagkakataon na maaring gumising sa atin tungkol sa realidad ng isang pagmamahalan.

Hindi puro “ikaw”. Hindi puro “siya”. Hindi puro “relasyon”.

Handa nga ba tayong makita ang katotohanan na ito?

Ito ang pag-subok ng pag-ibig. Ito ang pag-subok ng katotohanan.

Pour Toi Mon Amour

Entre deux coeurs qui s'aiment, nul besoin de paroles.

J'ay desiré cent fois me transformer, et d'estre
Un espirit invisible, afin de me cacher
Au fond de vostre coeur, pour l'humeur rechercher
Qui vous fait contre moy si cruelle apparoistre.

Si j'estois dedans vous, au moins je serois maistre
De l'humeur qui vous fait contre l'Amour pecher,
Et si n'auriez ny pouls, ny nerfs dessous la chair,
Que je ne recherchasse à fin de vous cognoistre.

Je s¸aurois maugré vous et voz complexions,
Toutes voz volontez, et voz conditions,
Et chasserois si bien la froideur de voz veins,

Que les flames d'amour vous y allumeriez:
Puis quand je les voirrois de son feu toutes pleines,
Je me referois homme, et lors vous m'aimeriez.

A hundred times I wish I could transform myself

And become an invisible spirit that hides inside your heart
And seeks to comprehend your scorn
Which seems to me so cruel.

I would become master of your emotion.
I would discover the pulse of your nerves
As they flow through your flesh and change
Your disdain. And then I would know you.

In spite of yourself, against your will
I would be a part of your desires and your terms.
And I would chase the coolness from your veins.

So perfectly, love could set fire to you,
Then, when I saw them burst into full flame,
I would step out and be a man again.

Pwede mag Tanong?! - 1+twist+sequel

(*Kataka-takang katuwaan lamang….
Serye ng mga makukulit na tanong mula sa dako paroon…)

Ang susunod na pambasag ay ang huli sa tanong na ito.

Pambasag 2: Kung sakali nga sabihin ang totoo sa mahal mo na may kras kang iba, at ito ay may kras din sayo, may karapatan ba ang mahal mo na magalit o sumama ang loob sa iyo at sa kras mo? Kung sakali sugurin at awayin ng mahal mo ang kras mo, may karapatan ka bang magalit din sa mahal mo? Katapusan na ba? Kung sakali matapos, sino ang may kasalanan, ikaw na nag ka kras ng iba, o si mahal na nasaktan? hmmmm...

Okay! Lumabas na ang mga unang komentaryo. Kung dapat bang sabihin sa mahal mo na may kras kang iba o hindi. May nagsabi na huwag na sabihin at baka mas maging kumplikado ang sitwasyon. Meron din naman na dapat magsabi lagi ng totoo at kras lang naman, at iba parin ang pagmamahal...
Eto ngaun ang twist...

Pambasag 1: Eh paano kung yung kras mo, ay may kras rin pala sayo. Huwaaw! Gugustuhin mo parin ba hindi malaman na ang mahal mo ay may kras na iba? Gugustuhin mo parin ba sabihin ang totoo sa mahal mo? Kumplikado nga ba o simple lang. Hmmmmm.....

“I’d rather tell you honestly… than sleaze you with a lie…” or NOT?!

Mahal Kita…
Pero Crush Ko Siya...
Tampo ka o galit kaba?

Mahal nga kita talaga!
Pero crush ko siya talaga!
Totoo naman diba?

Sobrang mahal kita…
Pero sobrang crush ko lang siya…
Sabihin ko ba? O akin na lang ba?

Hmmm…
Isip…Isip…
Kataka-taka!

PUNAWA: Wala itong kinalaman sa akin. Mahal peace tayo ha!
Nagtatanong lang. Hehe! =)

Pusong Nalilito...

Ang pag-iibigan ng dalawang puso ay tunay na masasabing hindi parte ng mundong ito. Ito ay yung mga panahon na tingin mo kumpleto ka. Masayang masaya ka dahil meron kang minamahal, at minamahal karin nito pabalik.

Ngunit sa bawat relasyon, may mga pagkakataon na dumadating na tila ang isa ay naghahanap ng pupuno sa pagkukulang ng isa. May mga pangyayari na hindi sinasadya, at mga sitwasyon kung saan bigla pumapasok ang duda sa minsan ay inakala mong "perfect" and "secured" relationship.

Naranasan mo na bang lokohin ang iyong mahal?
Naranasan mo na bang maloko ng iyong iniibig?

Ito na siguro ang pinakamasakit na ating mararanasan sa ating buhay. Mas masakit pa keysa sa mamatayan. May iba tuluyan pang nababaliw o nagpapakatiwakal dahil dito. Ang hindi kayanin o lubos maisip na magagawa ito ng isang tao na pinagkatiwalaan ng kanilang puso.

Si Mark ay matalik kong kaibigan. Girlfriend niya si Elsa na kung saan mag fo-four years na sila sa darating na isang buwan. Maganda ang chemistry ng dalawa. Para silang tunay na magbestfriend kung tutuusin. At sa tagal nilang magsyota, masasabi kong marami narin silang napagdaanan. Tulad sa anumang relasyon may mga pagkakataon din na sila ay nagkakatampuhan, nag-aaway at ilang ulit narin na nag-break tapos nagkabalikan.
Kung tutuusin, matindi ang pagmamahal ni Mark kay Elsa. Masasabi ko nga na martyr nga ito.
Si Elsa ay masasabing liberated na babae. Sa tatlong taon na kanilang pinagsamahan, maraming maraming beses nag nangaliwa si Elsa, at ilang beses narin siyang pinatawad ni Mark.

Para kay Elsa ang mga pangangaliwang kanyang ginawa ay gawa lamang ng pangangailangan ng katawan. Sex lang daw yun at hinding hindi niya maaring pakawalan si Mark. Si Mark lang daw ang tanging mahal niya at nais niyang makasama habang buhay. At si Mark naman, bilang isang lalaking matindi ang pasensya at tunay nga namang mahal na mahal si Elsa, laging nagpapatawad at umiintindi. At ako bilang kaibigan, suportahan ko na lang. Tutal mukha nga naman masaya talaga siya eh.

Eto ngaun, Si Mark may nakilalang bagong kaibigan na itago na lang natin sa pangalan na Riza. At pansin ko ang kasiyahan ng aking kaibigan kay Riza. Na tila sobra siyang excited sa kanyang nadarama. Na para bang nais pa niya lalong makilala si Riza ng lubusan. Ramdam ko ang kasiyahan at kasabikan ng kanyang puso. At para sa akin may karapatan din niya maging masaya lalo na sa lahat ng kanyang pinagdaanan...

Sa tingin niyo, ano nga ba ang dapat ipayo ko?....

(itutuloy...)