Ako ay Abo...

Masama ang loob ko ngaun...Hindi ko maintindihan...

Alam ko hindi dapat ito ang nararamdaman ko...
Pero sadyang di ko mapigilan...
Malamang ginusto ko din ito kaya nandyan.

Naasar. Naiinis. Nagdududa.
Masakit sa ulo. Masakit sa damdamin.

Siguro talagang ganun...
Dumarating sa punto na minsan nag dududa tayo sa ating sarili...
Nag dududa sa ating nararamdaman...
Nagtatanong kung kaya pa ba natin...
Kung tama pa ba ang ating mga ginagawa...
Kung may katuturan pa ba ang ating mga hangarin...
Hindi naman dahil sa umaasa ako...
Hindi naman sa hindi ako sigurado sa aking mga mithiin...
Hindi rin naman dahil pinagdududahan ko ang aking damdamin...
Hindi rin dahil nababagalan ako sa paglipas ng panahon...
At lalong hindi dahil na nawawalan ako ng gana...

Eh ano ba talaga pinoproblema ko?
Meron nga ba? Alam ko meron eh.

Ayaw ko lang aminin...

Miyerkoles ng Abo Ngayon....
Tayo ay abo, at sa abo tayo babalik...

Tama. Tao rin lang ako!

Ayun na nga siguro...
Napapagod din lang ako...
Karapatan ko din yun...

Kailangan ko magpahinga.
Kailangan ko maghilom.
Kailangan ko maramdaman.
Kailangan kita...

Pero para saan?
Pero bakit?
Pero kailan?
Pero sino?

Naiintindihan mo ba ako?
Hindi ako nalilito!
Ako ay Abo...